1procentPrzekaż nam swój 1%

KRS 0000145905

 

Stowarzyszenie "Przedszkola Przyszłości"

ul. Rejtana 30, 35-310 Rzeszów

(z dopiskiem pp15)

herb rzeszow material 100Przedszkole Publiczne
Nr 15
w Rzeszowie

35-201 Rzeszów

ul. Jana Kochanowskiego 26

tel. 17 748 33 00;
oddział "0" tel. 17 861 15 15;

Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

 

Z okazji Dnia Mamy, poniżej proponujemy wierszyk, piosenki i kolorowanki dla dzieci:

 

Wierszyk do nauki

Mamo!

Dam ci dziś piękny kwiatek
i wstążkę na dodatek.
Dam ci zloty pierścionek,
na górce mały domek,
ogródek malowany,
ławkę pod wielkim kasztanem.
Dam ci słońce nad domem,
słońce - złotą koronę.
I dam ci księżyc, wiesz?
I jeszcze... co tylko chcesz.
Bo jestem bardzo bogaty,
dostałem kredki od taty.

 

Piosenki dla dzieci

https://www.youtube.com/watch?v=MeRTMshkHJs

https://www.youtube.com/watch?v=GuD-CpnlQwQ

https://www.youtube.com/watch?v=RvHfN-4Va4g

https://www.youtube.com/watch?v=j09kDRPi3tE

 

Kolorowanki dla Mamy:

 

laurka 03

mama

 

DRODZY RODZICE!

Czas, kiedy zamknięte są placówki oświatowe, to czas trudny, ale spróbujmy go dobrze wykorzystać. Dlatego przedstawiamy zestaw źródeł, z których możecie Państwo skorzystać podczas zabawy z dziećmi. Proszę pamiętać, że warto nieprzerwanie ćwiczyć samodzielność, umiejętności komunikacji, panowania nad emocjami – wiele z tych kompetencji kreuje nam codzienność. Nuda natomiast może być wspaniałym podłożem do kiełkowania kreatywności, umiejętności planowania własnych działań czy warsztatu pracy. Każda rozmowa – o pogodzie, o samopoczuciu, o przeczytanej książce to rozwijanie słownictwa, poczucia własnej wartości, poszerzanie wiedzy. 

 

Grupa III

Temat przewodni: Moja ojczyzna.

 

 

PONIEDZIAŁEK 04.05.2020r.

  • Słuchanie opowiadania A. Widzowskiej pt. „Zakochany w syrenie”.

Najpierw omawiamy z dzieckiem mapę Polski. Objaśniamy co oznaczają poszczególne kolory. Dziecko odszukuje na mapie Wisłę, Bałtyk i Warszawę oraz swoją miejscowość.

mapa

  • Opowiadanie pt. „Zakochany w syrenie”.

Ada wróciła z tatą z przedszkola i od razu zaczęła opowiadać o wydarzeniach dnia. − Dzisiaj rysowaliśmy Syrenkę – powiedziała. − Taki stary samochód? – zdziwił się Olek, który wiedział wszystko o dawnych modelach samochodów takich jak trabant, syrenka i warszawa. − Sarenkę? – zapytała mama, która w tym czasie miksowała truskawki i nie dosłyszała głosu córeczki. − Ojejku, nikt mnie nie rozumie – westchnęła Ada i rozwinęła swój rysunek. − Syrenka warszawska! Kobieta z ogonem ryby i z tarczą − zawołał Olek. − Znam ten pomnik, bo byliśmy tam z klasą. − Jeśli chcesz, to opowiem ci legendę o tym pomniku i o powstaniu Warszawy − zaproponowała Ada. − Chcę. Ada wyjęła jedną ze swoich małych lalek i owinęła jej nogi wstążką, tak, żeby przypominała ogon ryby. Zaczęła opowiadać:

− W pewnej wiosce żyła sobie piękna syrena, która nie była zwykłą dziewczyną, bo zamiast nóg miała płetwę. Mieszkała w rzece Wiśle. Czasami wychodziła na brzeg, żeby rozczesać włosy… − Ada udawała, że rozczesuje lalce blond czuprynę. – Syrenka pięknie śpiewała i czarowała swoim głosem rybaków. Ada odszukała drugą lalkę, której kiedyś obcięła włosy, podała ją Olkowi i powiedziała: − To będzie rybak. Ma na imię Wars. − Ja mam go udawać? − Tak. − I co mam robić? – zapytał Olek. − Masz być zakochany – wyjaśniła Ada. − Ja? – Tak! Wars zakochał się w syrenie i uratował ją przed innymi rybakami. Oni zarzucili na nią sieci, bo chcieli ją zanieść królowi, żeby dostać dużo pieniędzy. Zatkali sobie uszy, żeby nie słyszeć jej śpiewu. − A co by się stało, gdyby usłyszeli? − Ten, kto ją usłyszał, wchodził do rzeki i już nigdy nie wracał. Zwykli ludzie nie mogą żyć pod wodą. − Wiem. Ludzie mają płuca, a ryby skrzela. Dzięki temu ryby mieszkają pod wodą. I ta twoja syrena też. Ada przyniosła z kuchni pustą siatkę po cebuli, która przypominała sieć i wrzuciła do niej swoją lalkę. − Uratuj mnie, piękny rybaku, a zaśpiewam ci najpiękniejszą pieśń na świecie! – powiedziała. − Nie śpiewaj mi, bo wpadnę do Wisły i nie wrócę! Zatkałem sobie uszy – powiedział Olek. − Ojej! Już dawno wyjąłeś sobie zatyczki z uszu i dlatego jesteś zakochany. Taka jest legenda, a my się tylko bawimy. Ratuj syrenę! − Zakradnę się nocą, kiedy inni rybacy będą spali i rozetnę sieci. Będziesz mogła wrócić do Wisły. − Pospiesz się, bo nie mogę żyć długo bez wody! – pisnęła Ada. Olek wyplątał syrenę z cebulowej sieci i powiedział: − Jesteś wolna. Możesz wracać do domu. − Dziękuję ci, dzielny rybaku? Jak masz na imię? − Olek. − Przecież się bawimy! – przypomniała Ada. − No dobrze… mam na imię Wars. A ty, jak masz na imię, piękna panno? − Jestem Sawa. Widziałam cię wiele razy na brzegu rzeki. − Przychodziłem tu łowić ryby, ale zawsze czekałem na ciebie. Jesteś taka piękna. − Och! Rybacy tu biegną! Zobaczyli, że mnie uwolniłeś! Nie wyjdę już na brzeg Wisły, chyba, że waszej wiosce będzie groziło wielkie niebezpieczeństwo. Wtedy was obronię! Żegnajcie! − Żegnaj! – powiedział Olek. − Przecież ty masz iść ze mną, bo mnie kochasz – przypomniała Ada. − Idę z tobą, Sawo! – zawołał Olek. Po chwili obie lalki wylądowały pod tapczanem, który udawał rzekę Wisłę. Ada opowiadała dalej: − Wars i Sawa zniknęli pod wodą, i nikt ich już nie widział. Na miejscu wioski powstało miasto Warszawa, w którym mieszkamy – zakończyła. − Wiesz co, może pójdziemy w sobotę z mamą i tatą obejrzeć pomnik Syrenki nad Wisłą? Sprawdzimy, czy ma skrzela. − Mówiłeś, że byłeś tam z klasą. − Ale chcę iść jeszcze raz. − Hm… ty chyba naprawdę zakochałeś się w tej Sawie – zachichotała Ada.

Rodzic. pyta:

− O czym dowiedziała się Ada w przedszkolu?

− Kto pomógł jej przedstawić legendę?

Proponuję aby razem z dzieckiem opowiedzieć legendę o z Syrenie.

  • Karta pracy, cz.4. s.29.

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/npoia-bbplus-kp-4.pdf

  • Zabawa ruchowa.

Należy przygotować kartoniki ( krążki) w kolorach : zielonym, niebieskim, pomarańczowym. Proponujemy dzieciom podróż po Polsce. Podnosimy do góry kartonik niebieski – oznaczający wodę. Dziecko przeskakuje morskie fale, naśladuje sposób pływania. Następnie podnosimy kartonik w kolorze zielonym – symbol łąk i pól. Dziecko spaceruje po łące, najpierw na palcach, potem całą stopą, a następnie wysoko unosi kolana, naśladuje też wąchanie kwiatów. Na koniec pokazujemy kartonik pomarańczowy, który oznacza góry. Dziecko naśladuje wspinanie się po górach.

 

WTOREK : 05. 05. 2020r.

  • Słuchanie piosenki Syrenka

https://www.youtube.com/watch?v=c-id729zpjs

  1. Stoi Syrenka nad Wisłą

i patrzy na rzeki fale.

Tak dużo dzieci dziś do niej przyszło,

no i nie boją się wcale.

Tak dużo dzieci dziś do niej przyszło,

no i nie boją się wcale.

To nie jest żywa Syrenka,

to pomnik Warszawę chroni.

Bo, jak mówi stara legenda:

Syrenka miasta broni.

Bo, jak mówi stara legenda:

Syrenka miasta broni.

Ref.: Nasza Warszawa, nasza stolica

ciągle Syrenkę zachwyca.

A Wisła śpiewa wciąż u jej stóp

swoją piosenkę: Chlup, chlup, chlup, chlup.

A Wisła śpiewa wciąż u jej stóp:

Chlup! Chlup! Chlup!

  1. Kiedyś prawdziwa Syrenka

w falach tej rzeki mieszkała.

Siadała czasem na brzegu Wisły

i cudne pieśni śpiewała.

Siadała czasem na brzegu Wisły

i cudne pieśni śpiewała.

Złapali ją w sieć rybacy,

spać poszli, bo nocka była,

lecz najmłodszy z nich ją wypuścił,

bo bardzo go prosiła.

Lecz najmłodszy z nich ją wypuścił,

bo bardzo go prosiła

  • I odtąd dzielna Syrenka

ze swojej wielkiej wdzięczności

postanowiła strzec tego miasta,

pilnować jego wolności.

Postanowiła strzec tego miasta,

pilnować jego wolności

Jest herbem miasta Warszawa,

stolicy naszego kraju.

I Polacy, duzi i mali,

Syrenkę odwiedzają.

I Polacy, duzi i mali,

Syrenkę odwiedzają.

Ref.: Nasza Warszawa…

  • Rozmowa na temat tekstu piosenki

Rodzic. pyta:

− Co to jest stolica?

− Jak nazywa się stolica Polski?

− Jak nazywa się najdłuższa z polskich rzek?

− O kim opowiada piosenka?

− Czy znacie legendę o Syrence?

− Gdzie w Warszawie można spotkać Syrenkę?

− Co to jest herb?

  • Karta pracy, cz.4. s.30-31.

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/druk/npoia-bbplus-kp-4.pdf

  • Podróż do Warszawy.

w1

w2

w3

                                                   w4

w5

w6

w7

 

  • Praca plastyczna – herb Warszawy

 w8

http://praceplastyczne.pl/symbole-narodowe/6-syrenka-warszawska

 

Grupa IV

 

Poniedziałek, 04.05.2020

 

Zagadki obrazkowe- przyjrzyj się zdjęciom i spróbuj odpowiedzieć: „Co to za miejsca?” Jeśli któregoś nie znasz to poproś rodzica, aby Ci o nim opowiedział. Miłej zabawy.

1

3

5

6

7

Zachęcam do obejrzenia nie tylko dzieci ale również rodziców, rodzeństwo, jednym słowem całą rodzinę. Link do filmiku: https://www.youtube.com/watch?v=rSD7tCQRidk&t=41s

Myślę, że po takim wirtualnym spacerze dowiedzieliście się ciekawych historii związanych z naszym miastem

ZESTAW ĆWICZEŃ GIMNASTYCZNYCH

  1. Wirujący bączek – dzieci ślizgają się w kółko na brzuchu, a następnie na plecach.
    2. Chowamy się – w siadzie, przyciągają kolana do głowy; rozprostowują się do pozycji siedzącej.
    3. Gorąca podłoga – biegają z wysokim unoszeniem kolan.
    4. Na szczudłach – chodzą na sztywnych nogach.
    5. Ugniatamy podłogę – w leżeniu na plecach, wciskają wszystkie części ciała ( części ciała wskazuje rodzic).
    Ćwiczenia do zrealizowania w parze z Rodzicem:
    1. Przekładamy naleśnik – dziecko w leżeniu na brzuchu, przylega do podłoża; Rodzic próbuje przewrócić dziecko na drugą stronę; potem zamieniają się miejscami.
    2. Prowadzimy niewidomego – dziecko zamyka oczy, Rodzic staje zwrócony twarzą do dziecka i podaje mu ręce; prowadzi dziecko z zamkniętymi oczami w różnych kierunkach, a ono się temu poddaje. Potem zamiana ról.
    3. Przez tunel – dziecko ustawia się za Rodzicem, który stoi w rozkroku Dziecko przemieszcza się na czworakach pomiędzy nogami Rodzica, do przodu, i staje jako pierwsze, itp. To samo ustawienie ale przechodzimy ślizgiem na plecach. Wesołej i wytrwałej zabawy.

 

Wtorek, 05.05.2020

 

  1. Posłuchajcie piosenki pt. ,,Jestem Polakiem” – Co to znaczy być Polakiem? https://www.youtube.com/watch?v=plug6OIrxRM


Jesteśmy Polką i Polakiem
Dziewczynką fajną i chłopakiem
Kochamy Polskę z całych sił Chcemy byś również kochał ją i ty
I ty
Ciuchcia na dworcu czeka
Dziś wszystkie dzieci pojadą nią by
poznać kraj
Ciuchcia pomknie daleko
I przygód wiele na pewno w drodze
spotka nas
Pierwsze jest Zakopane
Miejsce wspaniała
Gdzie góry i górale są
Kraków to miasto stare

W nim piękny Wawel Obok Wawelu mieszkał smok
Teraz to już Warszawa
To ważna sprawa Bo tu stolica Polski jest
Wisła, Pałac Kultury, Królewski Zamek
I wiele innych, pięknych miejsc

                                                                  Praca plastyczna

Opis pracy
1. Poszukajcie w czasopismach obrazki, może macie jakieś zdjęcia bądź pocztówki, które przedstawiają ciekawe miejsca w Polsce.
2. Wybierzcie albo wytnijcie z czasopism te, które najbardziej Wam się spodobały.
3. Naklejcie pośrodku kartki zdjęcie, pocztówkę bądź obrazek i dorysujcie według własnego pomysłu – z każdej strony kredkami brakujące elementy w taki sposób, aby z naklejonym elementem tworzyły jedną całość. Mam nadzieję, że zadanie Wam się spodobało.

 

 

Grupa III

Tydzień : 27.04.2020 – 30.04.2020r.

Temat przewodni tygodnia : Moja miejscowość, mój region.

 

PONIEDZIAŁEK 27.04.2020 r

 

  1. Słuchanie wiersza Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Małe miasteczko.

W małym miasteczku nie ma wieżowców,

schodów ruchomych ni zoo,

lecz drzew tu więcej, kwiatów i ptaków,

które śpiewają wesoło.

Dokoła rynku stoi rząd domów

w siedmiu kolorach tęczy;

ruch jest nieduży, spokojnie, miło,

czasami pszczoła zabrzęczy.

Czyste powietrze pachnie zielenią,

na niebie świeci słoneczko,

wszędzie jest blisko, ludzie się znają,

dbają o swoje miasteczko.

  • • Rozmowa na temat wiersza.

− Jak wygląda małe miasteczko?

− Jakie są plusy mieszkania w małym miasteczku?

  • • Wskazywanie różnic między miasteczkiem (wsią), a dużym miastem.

-Dzieci podają określenia, samodzielnie lub z pomocą dorosłej osoby, które opisują miasto i wieś.

 Np.: spokojnie, dużo zieleni, nie ma smogu, mało

hałasu…(małe miasto/wioska); dużo hałasu, smog, pojazdy, dużo osób… (duże miasto).

  1. Spacer po swojej miejscowości, osiedlu.( Jeśli to możliwe, jeśli nie zachęcam do wyjrzenia przez okno)

Zadaniem dzieci na spacerze jest:

− oglądanie i porównywanie budynków mieszkalnych,

− zwracanie uwagi na budownictwo jedno- i wielorodzinne,

− zachęcanie do obserwacji zmian jakie zaszły w najbliższej okolicy,

− poznawanie nazw mijanych ulic,

− przestrzeganie zasad bezpieczeństwa i przepisów ruchu drogowego.

  1. Karta pracy, cz. 4, s. 22.

Kolorowanie ramki zdjęcia przypominającego miejscowość dziecka. Kolorowanie rysunku.

Karta pracy, cz. 4, s. 23.

Dzieci czytają z rodzicem nazwy miejscowości. Następnie rysują znak + pod na-

pisami miasto lub wioska, jeżeli dane zdjęcie przedstawia elementy miasta lub wsi. Dzieci

kolorują rysunki.

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-kp-4/mobile/index.html#p=20

 

WTOREK 28.04.2020r

  1. Słuchanie piosenki Najpiękniejsze miejsce świata (sł. i muz. Krystyna Gowik).

https://youtu.be/31iMeePXKM8

  1. Są na całym świecie miasteczek tysiące

i są też wioseczki jak z bajeczki.

Tutaj bloki różne, biurowce, wieżowce,

tam domki, łąki, pola, rzeczki.

Ref. A ja mieszkam właśnie tu, tutaj tulę się do snu.

Tutaj swoje mam radości i troski.

Każde drzewo tutaj znam, każdą drogę tu i tam.

To jest mój kawałek Polski.

Najpiękniejsze miejsce świata, w prawo, w lewo, w tył i w przód!

Taki to mój mały cud!

  1. Słychać tu tramwaje i gwar na chodnikach.

Gdzieś indziej, jak gdaczą sobie kurki.

W jednym miejscu śmiechy, a w drugim muzyka,

a w trzecim cicho płyną chmurki.

Ref.: A ja mieszkam…

  1. Ktoś pokochał morze lub dom nad jeziorem.

Ktoś góry, gdzie czystej wody zdroje.

Ktoś pokochał ciszę i gwiazdy wieczorem.

Ja także kocham miejsce swoje.

Ref.: A ja mieszkam…

  • • Rozmowa na temat piosenki.

                 -O jakim miejscu jest piosenka?

− Jakie ono jest?

− Co to znaczy, że mamy „swój kawałek Polski”?

  • • Nauka refrenu na zasadzie echa muzycznego.
  1. Karta pracy, cz. 4, s. 24.

Oglądanie herbów różnych miast. Rysowanie herbu miejscowości dzieci albo jego wmyślenie.

  1. Wykonanie pracy plastycznej – Herb Rzeszowa , wydzieranka

herb

Samodzielne działanie dzieci: wydzieranie z papieru w odpowiednich kolorach małych kawałeczków, naklejanie ich na konturach herbu.

Dla każdego dziecka: papier kolorowy , klej.

https://www.trasadlabobasa.pl/image/2894

 

ŚRODA 29.04.2019

  1. Matematyczne zabawy z kostkami.

Dwa zestawy dużych kostek. W pierwszym zestawie – przeznaczonym do dodawania – kostki mają zaklejone sześć kropek, puste pole będzie liczone jako zero. W drugim zestawie – przeznaczonym do odejmowania – jedna kostka jest bez zmian, a druga ma kropek: sześć, siedem, osiem, dziewięć i dwa razy po dziesięć.

http://www.supercoloring.com/pl/zabawki-z-papieru/klasyczna-kostka-z-papieru-do-wydrukowania

  • • Dodawanie z użyciem kostek.

Dziecko rzuca kolejno dwiema kostkami z pierwszego zestawu. Po wyrzuceniu liczy oczka.

Podaje wynik. Uzasadniając go. Np. 5 i 4 to 9. (pięć dodać cztery to dziewięć).

  • • Odejmowanie z użyciem kostek.

Dziecko kolejno rzuca kostkami. Najpierw tą z większą liczbą oczek, a potem tą drugą. Liczy

oczka wyrzucone na pierwszej, a potem – na drugiej kostce. Od liczby kropek z pierwszej

kostki odejmuje liczbę kropek z drugiej kostki.

Podaje wynik. Uzasadniając go. Np. 10 odjąć 6 to 4.

  1. Karta pracy, cz. 4, s. 20.

Dzieci rysują szlaczki po śladach, a potem – samodzielnie. Następnie naklejają w ramce widokówki, zdjęcia albo rysują ważne miejsca ze swojej miejscowości. Rysują po śladzie, bez odrywania kredki od kartki.

Karta pracy, cz. 4, s. 21.

Dzieci rysują po śladach. Określają, który rysunek kojarzy się z ich otoczeniem.

  1. Ćwiczenia gimnastyczne

Dla każdego dziecka kręgiel (plastikowa butelka).

  • • Zabawa orientacyjno-porządkowa Posłuszne kręgle.

Dzieci poruszają się swobodnie po pokoju, trzymając kręgle w ręce. Na klaśnięcie przez dorosłego w dłonie, zatrzymują się i manipulują kręglami: podają je sobie z jednej ręki do drugiej, z przodu, za plecami, pod kolanami; podrzucają i łapią.

  • • Ćwiczenie mięśni brzucha Jak najdalej w przód.

Dzieci w siadzie prostym, kręgle trzymają w obu rękach. Wykonują skłon tułowia w przód,

sięgając rękami jak najdalej w kierunku stóp (kolana proste).

  • • Skręty Na prawo, na lewo.

Dzieci w siadzie skrzyżnym, trzymają kręgle na głowach, przytrzymując je rękami, łokcie

mają na zewnątrz. Wykonują skręty tułowia w prawo i w lewo; co pewien czas wykonują

kilka rzutów i chwytów kręglami.

  • • Skrętoskłony Witamy stopy.

Dzieci w siadzie rozkrocznym, kręgle trzymają oburącz w górze; wykonują skrętoskłon do

lewej stopy – przywitanie jej (podczas ćwiczenia dzieci starają się nie zginać kolan, kręgle

trzymają obiema rękami).

  • • Ćwiczenie mięśni grzbietu Oglądamy kręgle.

Dzieci leżą na brzuchu, trzymają kręgle w obu rękach przed twarzą. Unoszą głowę, prostują

ręce; oglądają kręgle, wytrzymują przez chwilę. Potem powrót do leżenia – odpoczynek.

  • • Ćwiczenie mięśni brzucha Spotkanie.

Dzieci leżą na plecach, trzymają kręgle w obu rękach wyciągniętych za głową. Jednocześnie wznoszą obie ręce i nogi – dążą do spotkania nóg z kręglami; potem powracają do pozycji wyjściowej.

  • • Ćwiczenie mięśni grzbietu i brzucha Z nóg do rąk.

Dzieci leżą na plecach, kręgle trzymają pomiędzy stopami. Przekazują kręgle do rąk za głową i powracają do siadu. Ponownie wkładają kręgle pomiędzy stopy i od nowa wykonuj ćwiczenie.

  • • Bieg Postaw kręgle.

Dzieci biegają z kręglami w różnych kierunkach , na klaśnięcie w dłonie, stawiają kręgiel na podłodze tak, aby się nie przewrócił.

  • • Ćwiczenia przeciw płaskostopiu Sprytne stopy.

Dzieci w siadzie prostym podpartym, kręgiel mają pomiędzy stopami (pionowo). Krążą

obunóż w prawo i w lewo.

− Wałkują kręgle raz jedną, raz drugą stopą.

− W siadzie podpartym – chwytają stopami kręgle i podnoszą je do góry.

 

CZWARTEK 30.04.2020r

  1. Nauka wiersza Ewy Stadtmüller Kim jesteś?
  • • Słuchanie wiersza.

Czy wiesz, kim jesteś?

− To oczywiste!

Co ci jest bliskie?

− Znaki ojczyste.

Ojczyste barwy

− biało – czerwone.

Ojczyste godło

− orzeł w koronie.

Ojczyste w hymnie

− mazurka dźwięki,

no i stolica

− miasto syrenki.

I jeszcze Wisła

co sobie płynie:

raz na wyżynie,

raz na równinie,

i mija miasta

prześliczne takie…

− Już wiesz, kim jesteś?

− Jestem Polakiem.

  • • Rozmowa na temat wiersza.
  1. pyta:

− Co jest bliskie osobie z wiersza?

− Jakie znaki ojczyste?

− Co jest jeszcze bliskie?

− Kim jest osoba z wiersza? A wy, kim jesteście?

20

 

  1. Wykonanie z dzieckiem flagi Polskiej z papieru.

http://www.kuradomowa.info/2019/11/jak-zrobic-flage-polski-z-papieru.html

  1. Karta pracy, cz. 4, s. 25.

Rysowanie po liniach od obrazków dzieci do zdjęć miejscowości, w których mieszkają. Rysowanie po śladzie drogi babci i dziadka do domu.

Karta pracy, cz. 4, s. 28.

Czytanie całościowe zdania To mapa Polski. Czytanie samodzielne lub z pomocą rodzica napisów : Wisła, stolica, Bałtyk, Tatry. Przyporządkowanie ich do odpowiednich miejsc na mapie.

Zadanie dziecku pytań

− Co to jest Bałtyk?

− Gdzie się znajduje?

− Jak nazywa się stolica Polski?

Oglądanie godła. Kolorowanie rysunku godła według wzoru.

Kolorowanie flag, żeby wyglądały jak flaga Polski.

 

JAK ZAWSZE NASZE SKRZYNKI MAILOWE CZEKAJĄ NA PRACE PRZEDSZKOLAKÓW.

ŻYCZYMY OWOCNEJ PRACY I WSPANIAŁEJ ZABAWY.

Grupa IV

Tydzień: 27.04.2020 - 30.04.2020

 

1. Słuchanie wiersza  "Tylko jeden raz" M. Buczkówna


Chcą żyć, jak i ty żyjesz,
wszystkie na świecie zwierzęta,
i mrówki, i żaby, i żmije,
i pszczoła wiecznie zajęta.

Przypatrz się z bliska dżdżownicy,
biedronce, jak kropki liczy,
jaskółce, jak gniazdo kleci,
jak pająk rozsnuwa sieci.

I paź królowej - motyl -
niech fruwa tęczowo - złoty,
i ślimak środkiem dróżki
niech pełznie, wystawia różki…

Niech skacze pasikonik,
niech świerszczyk w trawie dzwoni…
Dla nich kwitnie łąka, dla nich rośnie las.
Jak i ty – żyją tylko raz

 2. Rozmowa na temat wiersza i ilustacji 

motyl

 

 

Dziecko: 

  •  wymieniają nazwy zwierząt z wiersza,
  • odpowiada na pytanie: Czy dostrzegasz piękno przyrody?
  • Dlaczego dla zwierząt kwitnie łaka i rośnie dla nich las?
  • Co oznaczają słowa: Jak i ty – żyją tylko raz?

Uzupełniamy wypowiedzi dzieci. Wyjaśniamy, że – podobnie jak ludzie – także rośliny i zwierzęta mają tylko jedno życie.
Dlatego należy szanować przyrodę i każde żywe stworzenie.

  1. Zabawy rozwijające pamięć i spostrzegawczość.Kilkakrotne powtarzanie wiersza.
  2. Quiz "Czy jestem przyjacielem przyrody?" . Dzieci odpowiadają TAK lub NIE
  • Śmieci wyrzucamy byle gdzie.
  • Po umyciu rąk zakręcamy dokładnie kran.
  • Zużytą baterię wrzucamy do pojemnika na szkło.
  • Po zjedzeniu batonika papierek wyrzucamy do kosza.
  • Widząc ślimaka na chodniku, omijamy go.
  • Spacerując po parku, łamiemy gałązki i zrywamy kwiaty.
  • Zbierając makulaturę, ratujemy drzewa i oszczędzamy energię.

Odkrywanie litery h: małej i wielkiej, drukowanej i pisanej. Rysowanie litery w powietrzu, po wzorze, po śladzie, w kaszy mannej, wymyślanie słów rozpoczynających się głoską h, np.
Hubert, hamak, hipopotam.
Zaznaczanie litery h w dowolnym tekście.
https://www.youtube.com/watch?v=1_3R9SYCpEM

 

 Ćwiczenia gimnastyczne
https://www.youtube.com/watch?v=gOLWLBuXQxU

 

Wtorek, 28.04.2020

 

Słuchanie piosenki  "Świat w naszych rękach" https://www.youtube.com/watch?v=pRNtFXew_VE

I    Ci co lubią segregację
Otóż oni mają rację
Gdy w osobne pojemniki
Lecą papier, szkło, plastiki

ref.    Cały świat jest w naszych rękach
Właśnie o tym ta piosenka
Możesz dbać o cały świat
Chociaż masz niewiele lat 

  Cały świat jest w naszych rękach
Właśnie o tym ta piosenka
Możesz dbać o cały świat
Chociaż masz niewiele lat 

II    A recykling trudne słowo
Chodzi o to by na nowo
Z naszych śmieci zrobić coś
Papier, plastik albo szkło 

ref. Cały świat jest w naszych rękach
Właśnie o tym ta piosenka
Możesz dbać o cały świat
Chociaż masz niewiele lat 

Cały świat jest w naszych rękach
Właśnie o tym ta piosenka
Możesz dbać o cały świat
Chociaż masz niewiele lat 

III          Więc dorośli oraz dzieci
Posłuchajcie
Sprawą śmieci trzeba zająć się dziś
Żeby jutro dobrze żyć 

ref. Cały świat jest w naszych rękach
Właśnie o tym ta piosenka
Możesz dbać o cały świat
Chociaż masz niewiele lat

Cały świat jest w naszych rękach
Właśnie o tym ta piosenka
Możesz dbać o cały świat
Chociaż masz niewiele lat 

Cały świat jest w naszych rękach
Właśnie o tym ta piosenka
Możesz dbać o cały świat
Chociaż masz niewiele lat

Rozmowa na temat piosenki. Dzieci wymieniają  w  jaki sposób dbamy o naszą planetę

Nauka I zwrotki oraz refrenu  

Praca plastyczno-techniczna "Mój eko-przyjaciel"

Do wykonania eko-przyjaciela potrzebne będą wszelkie pudełeczka, butelki, zakrętki, sznurki, gazety, kobiałki oo jajkach, rolki papieru toaletowego, klej, taśma.

Wyobraźnia dzieci nie zna granic dlatego to wspaniała twórcza praca plastyczna pomagająca dziecku stworzyć własnego przyjaciela z rzeczy które w codziennym życiu dostępne są w każdym domu i są nie wykorzystywane.

 

eko3

 

 

 

Środa, 29.04.2020

 

Aktywność matematyczna

 

Pomoce: pasek kartki, kolorowe klamerki do bielizny

 „Utrwalamy dodawanie”- Rodzic podaje Wam działania, a Wy staracie się podać prawidłowe rozwiązanie, przypinając klamerki do kartki np. 4 + 3 = 7. Można się tak wspólnie wspaniale pobawić. Można układać zadania z treścią. Jeszcze więcej radości. No i to wspaniałe ćwiczenie na cierpliwość i sprawne operowanie naszymi paluszkami. Powodzenia

 

obrazek

 

ZABAWY i ĆWICZENIA GIMNASTYCZNE

1.Ćwiczenia z kartką papieru lub płachtą gazety (każde ćwiczenie powtarzamy 6 razy).

Opiekun podaje kartkę papieru dziecku które zgniata kartkę robiąc z niej kulkę, ustawia się w swobodnym miejscu (ramiona w bok i robimy wiatraczki).

- dziecko przekłada kulkę z ręki do ręki z przodu, przekłada kulkę z ręki do ręki z tyłu,

- przekładanie kulki z ręki do ręki raz pod uniesionym prawym kolanem, raz pod lewym kolanem,

- podrzucanie kulki oburącz i chwyt oburącz,

- w siadzie rozkrocznym kulka między nogami, toczenie dłońmi kulki do przodu i przysuwanie do siebie,

- w klęku podpartym kulka między dłońmi, dziecko ugina ramiona i dotykają nosem do kulki,

- w siadzie o nogach ugiętych kulka pomiędzy stopami, przesuwanie kulki stopami prawą stopą w kierunku lewej i odwrotnie,

- chwytanie stopami kulki i unoszenie w górę, opuszczanie nóg w dół,

- ćwiczenie jak wyżej tylko kulkę upuszczamy na podłogę.

2.Wierszowanie – pokazywanie

Ręce w dole, ręce w górze,

Rysujemy koło duże,

Skok do góry, ręce w bok,

Teraz w przód zrób jeden krok,

Skok do tyłu, skok na jednej nodze,

Teraz usiądź na podłodze.

3.Ćwiczenia wzmacniające gorset mięśniowy kręgosłupa

Rodzic i dziecko lub dzieci w parach leżą na przeciwko siebie:

Podawanie do siebie piłki rękami (ramiona ułożone w bok, łokcie uniesione)

Siłowanie – obie osoby trzymają piłkę. Na sygnał każdy ciągnie piłkę do siebie licząc np. do pięciu. Wygrywa ten, kto zabierze piłkę.

   Klaskanie – dziecko powtarza rytm, którą rodzic pokaże (przy uniesionych łokciach).

   Dmuchanie – podawanie do siebie piłeczki ping-pongowej dmuchając ją.

Profilaktyka płaskostopia i ćwiczenia wzmacniające mięśnie grzbietu

Rodzic i dziecko lub dzieci w pozycji siedzącej

Co narysowałem? – rysujemy zakrętką butelki (trzymaną przez palce stóp) litery, cyfry, figury, zadaniem drugiej osoby jest odgadnąć co zostało zapisane/narysowane

   Podaj butelkę! – turlanie stopami butelki do siebie

   Porządku – wrzucanie do butelki palcami stóp np. żołędzi, kulek papierowych, pogniecionych wcześniej stopami

   Grzechotka – butelka wypełniona wodą z brokatem jest trzymana przez palce stóp, zadaniem dzieci jest potrząsanie butelką „grzechotką” w dowolnym rytmie, rytm może naśladować druga osoba

 

gimnastyka

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Czwartek, 30.04.2020

 

Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Dzień Flagi.

W przedszkolu gruchnęła wieść, że zbliża się Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej i wszystkie przedszkolaki będą malować chorągiewki. – A po co? – spytała Lenka. – Na jaki kolor? – chciał wiedzieć Alan. – Na czerwony – powiedział Szymek. – Nie. Na biały – sprostowała Ada. – A po co? – ponownie spytała Lenka. – Będziemy z nimi maszerować. Flagi byłyby dla was za ciężkie – wyjaśniła pani. – Tylko wojsko maszeruje. My nie jesteśmy wojskiem – zauważył Alan. – Ale jesteśmy Polakami, a to dzień poświęcony naszej polskiej fladze. Z tej okazji możemy nawet maszerować – powiedziała z uśmiechem pani. – Drugiego maja przemaszerujemy przez całe osiedle. – Dostaniemy prezenty? – zapytał Hubert. – To Dzień Flagi, a nie Dzień Dziecka – zauważył Szymek. Hubert się naburmuszył. Jednak musiał przyznać, że Szymek ma rację. Jeśli już wręczać prezenty, to polskiej fladze, a nie przedszkolakom, którzy z pewnością nie są ani flagami, ani chorągiewkami. Wszyscy lubią malować, więc chwilę później Ada, jej koleżanki i koledzy z zapałem przystąpili do pracy. Jednak malowanie chorągiewek nie było wcale proste. Wymagało szczególnej uwagi. Ci, którzy się zagapili i zamalowali na czerwono więcej niż połowę chorągiewki, musieli malować od nowa. Bo przecież chorągiewka w polskich barwach powinna być tylko w połowie czerwona. Ada też nie od razu była zadowolona ze swojej pracy. – Dobrze, że na chorągiewkach nie trzeba malować komarów. Komary są strasznie trudne do wykonania – pocieszyła ją Lenka. – Muchy też – dodała Ada. I poczuła ulgę, że nie musi malować ani mrówek, ani much, tylko czerwony pas na białej chorągiewce. W Dniu Flagi przedszkolaki z przedszkola Ady wzięły udział w radosnym marszu po osiedlu. Każde dziecko niosło dumnie własnoręcznie wykonaną biało-czerwoną chorągiewkę. Dzieci machały nimi, aż furczało. Ada widziała las rąk przed sobą i czuła, że wszyscy, ona także, robią coś bardzo ważnego. Żałowała, że nie widzą jej rodzice i Olek, i babcia z dziadkiem. Przechodnie z podziwem patrzyli na maszerujących. – O, widzę, że mali Polacy też świętują – pochwaliła ich jakaś pani w sukience w paski. Ada czuła dumę, że mieszka w Polsce, że maszeruje z biało-czerwoną chorągiewką i że jest Polką – może trochę małą, ale co tam: przecież kiedyś urośnie. – Będę wtedy maszerowała z dużą flagą, żeby było ją widać aż z kosmosu – powiedziała. – Nasze chorągiewki też widać – zapewniła ją Lenka. Ada i Lena podniosły swoje chorągiewki jeszcze wyżej i pomachały kosmonautom i kosmitom. Niech wiedzą, że polska flaga świętuje, a z nią świętują mali Polacy.

Rodzic rozmawia z dziećmi na temat opowiadania.

Rodzic pyta:

− Po co przedszkolaki malowały flagi?

− Jak czuła się Ada, maszerując 2 maja z kolegami i koleżankami i machając chorągiewką?

− Z czego była dumna?

Dzień Flagi Rzeczypospolitej Polskiej to polskie święto obchodzone 2 maja, wprowadzone na mocy ustawy z 20 lutego 2004 roku, by propagować wiedzę o Polskiej tożsamości oraz symbolach narodowych. Flaga składa się z dwóch poziomych pasów: białego i czerwonego. Pierwszy symbolizuje czystość i niepokalanie, drugi – odwagę i waleczność. Oficjalnie flaga została uznana za symbol narodowy w 1919 roku, w rok po uzyskaniu przez Polskę niepodległości.

  • • Wykonanie chorągiewki z kolorowego papieru.

Ekologiczny domek

 

21

 

 

Potrzebne: 3 rolki po papierze toaletowym, 3 kawałki papieru do oklejenia rolek, trójkąt na dach, prostokąt na drzwi,
3 prostokąty na okna, 6 paseczków na szprosy, 6 prostokątów na okiennice.

Rolki oklejamy, wystające fragmenty zaginamy do wewnątrz rolki. Następnie wszystkie trzy rolki sklejamy ze sobą. Na wierzch naklejamy dach, drzwi i okna. Potem kolejną rolkę malujemy na brązowo lub oklejamy. Doklejamy koronę z zielonego papieru.

Naklejamy kulki z bibuły i kolorowe guziczki. Potem ustawiamy bajecznie kolorową ulicę.

 

Grupa III

Tydzień : 20.04.2020 – 24.04.2020r.

Temat przewodni tygodnia : Dbamy o przyrodę

 

PONIEDZIAŁEK 20.04.2020 r

1.Słuchanie wiersza Agaty Widzowskiej Strażnicy przyrody.

- Kuku, kuku!-echo niesie. To kukułkę słychać w lesie.

-Kuku, czekam! Kuku, dzieci! Czy sprzątacie swoje śmieci?

Płaczą sarny i jeżyki: -Ach! Zamienią las w śmietniki!

Rudy lisek wyszedł z norki. -Dzieci to są mądre stworki.

O! Zbierają już butelki i zakrętki i papierki.

Wiedzą, że ze szkiełka w lesie straszny pożar się rozniesie!

Hyc! Wyskoczył zając Kicek. -Chcecie poznać tajemnicę?

Każdy maluch las szanuje i porządku z nim pilnuje.

Wie, że drzewo i roślina oczyszczają dym z komina.

-Prawda-szepnął wilczek młody.-Dzieci bronią swej przyrody.

Nikt nie goni nas z patykiem i nie płoszy zwierząt krzykiem.

Po mrowiskach też nie skaczą. Przecież wtedy mrówki płaczą!

Odezwała się sarenka: -Pamiętają o ziarenkach,

W zimie dokarmiają ptaki. Lubią nas te przedszkolaki!

Cieszmy się więc do rozpuku i śpiewajmy: Kuku, kuku !

  • Karty pracy, cz. 4, s. 12–13.( Jeśli nie macie Państwo możliwości wydruku, dzieci zamiast kolorować zwierzęta mogą narysować je na kartce).

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/npoia-bbplus-kp-4/mobile/index.html#p=20

  • Rozmowa na temat wiersza

− Co robiły dzieci w lesie?

− Co mówiły zwierzęta o dzieciach?

− Jak wy zachowujecie się w lesie?

  1. Odkrywanie litery f: małej i wielkiej, drukowanej i pisanej.

Karta pracy Nowe przygody Olka i Ady. Przygotowanie do czytania, pisania, liczenia, s. 72.

https://flipbooki.mac.pl/przedszkole/przygotowanie-czytania-pisania/mobile/index.html#p=68

  • • Opisywanie, co przedstawia obrazek.
  • • Określanie pierwszych głosek w słowie ha-

mak i nazwach rysunków.

  • • Rysowanie po śladach rysunków.
  • • Kolorowanie wybranych rysunków.
  • • Zaznaczanie liter h, H w wyrazach.
  1. Zabawy ruchowe
  • • Ćwiczenia dużych grup mięśniowych – Rzucamy szyszkami.

Dzieci na niby spacerują po lesie, co pewien czas podnoszą szyszkę i rzucają nią z dużym zamachem jak najdalej.

  • • Zabawa ruchowa z elementem czworakowania – Przedzieramy się przez leśne zarośla.

Dzieci poruszają się na czworakach między wyobrażonymi zaroślami, co pewien czas prostują się i maszerują do przodu.

  • • Zabawa ruchowa rozwijająca wyczucie ciała i przestrzeni – Toczymy zwalony pień.

Dzieci biorą np. poduszkę, bądź piłkę, która zastępuje mu zwalony pień. Delikatnie turla pień w różnych kierunkach, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa.

  • Ćwiczenia ramion i tułowia – Piłujemy drzewo.

Dzieci stoją w parach,( np z rodzicem albo rodzeństwem) twarzami do siebie. Podają sobie ręce i naprzemiennie przeciągają je do przodu i do tyłu, z równoczesnym pochylaniem i odchylaniem tułowia – naśladują piłowanie drzewa.

 

WTOREK 21.04.2020r

  1. Słuchanie piosenki "Ziemia wyspa zielona."

https://youtu.be/_SKe11ntnGc

Nie warto mieszkać na Marsie, 

Nie warto mieszkać na Wenus. 
Na Ziemi jest życie ciekawsze, 
Powtarzam to każdemu. 

Ref.
Bo Ziemia to wyspa , to wyspa zielona, 
Wśród innych dalekich planet. 
To dom jest dla ludzi, dla ludzi i zwierząt, 
Więc musi być bardzo zadbany. 

Chcę poznać życie delfinów 
I wiedzieć co piszczy w trawie.
Zachwycać się lotem motyla 
I z kotem móc się bawić. 

Ref.
Bo Ziemia to wyspa , to wyspa zielona, 
Wśród innych dalekich planet. 
To dom jest dla ludzi, dla ludzi i zwierząt, 
Więc musi być bardzo zadbany. 

Posadźmy kwiatów tysiące. 
Posadźmy krzewy i drzewa, 
Niech z nieba uśmiecha się słońce, 
Pozwólmy ptakom śpiewać. 

Ref.
Bo Ziemia to wyspa , to wyspa zielona, 
Wśród innych dalekich planet. 
To dom jest dla ludzi, dla ludzi i zwierząt, 

  1. Rozmowa na temat tekstu piosenki.

Określanie nastroju piosenki i zadaje dzieciom pytania:

− Co to znaczy, że ziemia jest zieloną wyspą?

− Czym jest Ziemia? Dlaczego musimy o nią zadbać?

− Czy wszyscy dorośli są przyjaciółmi Ziemi?

− Co możemy zrobić aby z „nieba uśmiechało się słońce”

  1. Zajęcia plastyczne – wiosenne kwitnące drzewo

http://kreatywnieaktywnie.pl/wiosenne-kwitnace-drzewa-prace-plastyczne/

  • Na podstawie wykonanej pracy przypominamy dzieciom ogólną budowę drzewa: korzenie, pień, gałęzie, koronę z liśćmi i kwiatami. Dzieci nazywają części drzewa.   Określają, które części rośliny rosną pod ziemią, a które nad nią. Zachęcamy do wysłania prac dzieci na nasze skrzynki mailowe.

 

ŚRODA 22.04.2020R

  1. Karty pracy, cz. 4, s. 14–15.

Oglądanie obrazków. Ocenianie, czy Olek i Ada są przyjaciółmi przyrody.

Rysowanie, jak dzieci dbają o przyrodę. Słuchanie nazw roślin chronionych przedstawionych na zdjęciach.

  1. Zajęcia matematyczne.

Karta pracy, cz. 4, s. 16.

  • Oglądanie sytuacji przedstawionych na obrazkach. Układanie o nich zadań i przedstawienie ich za pomocą liczmanów, np:

„Na polanie rosło osiem drzew. Po burzy trzy drzewa uschły. Ile pozostało zielonych drzew” – Dziecko liczy ile jest wszystkich drzew na rysunku. Następnie liczy ile drzew uschło. Odpowiada na pytanie ile drzew pozostało.

W ten sam sposób wykonuje przykład drugi i trzeci.

  • Rysowanie po śladzie drogi Olka, Ady i dziadka do lasu.
  • Karta pracy, cz. 4, s. 17.

Rysowanie szlaczków po śladach, a potem – samodzielnie. Rysowanie tulipanów po śladach, bez odrywania kredki od kartki. Kolorowanie ich.

  1. Zabawy ruchowe
  • Zabawa ruchowa kształtująca postawę ciała – Kwiatek rośnie.

Dzieci w rozsypce, w siadzie skrzyżnym. Tułów pochylają do przodu, dłonie układają na podłodze.

Na hasło: Kwiatek rośnie, dzieci powoli prostują tułów.

Na hasło: Kwiatek wyciąga się do słońca – wyciągają ręce jak najwyżej.

Na hasło: Kwiatek więdnie, dzieci powoli wracają do pozycji wyjściowej.

  • Zabawa ruchowa – Dzięcioł na drzewie.

Dzieci, w staniu w lekkim rozkroku, naśladują ruchy dzięcioła stukającego w pień drzewa

(wykonują skłony i skręty głowy).

 

CZWARTEK 23.04 2020

  1. Opowieść ruchowa W lesie (według Małgorzaty Markowskiej).

Dzieci wykonują to, o czym opowiada Rodzic. Może towarzyszyć tej czynności relaksacyjna muzyka.

Wyruszamy na wycieczkę do lasu (dzieci maszerują dookoła ). Idziemy po ścieżce. (Dzieci starają się iść po linii prostej stopa za stopą )

Las staje się gęsty – trzeba się schylać, przechodzić pod gałęziami, rozchylać zarośla (wymyślają różne sposoby przedzierania się przez las).

Co jakiś czas odpoczywamy. Zatrzymujemy się, nasłuchujemy odgłosów lasu:

śpiewu ptaków (wykonują skłony głowy w tył, na boki, skręty), stukania dzięcioła (w przysiadzie, uderzają palcami o ziemię).

Idziemy dalej. Widzimy w oddali sarny na polanie (czworakują w różnych kierunkach).

Wchodzimy na polanę pełną kwiatów. Biegamy radośnie, podskakujemy. Zmęczeni zabawą, kładziemy się na trawie. Zasypiamy.

  1. Karta pracy, cz. 4, s. 18.

Łączenie śmieci z odpowiednimi pojemnikami. Rysowanie butelek i słoików po śladach.

  1. Założenie hodowli hiacyntów.
  • • Karta pracy, cz. 4, s. 19.

Olek i Ada zakładają hodowlę hiacyntów. Oglądanie rysunków Ady i ich rozszyfrowywanie.

Dzieci podają, jakie czynności należy wykonać:

− przygotować doniczkę z ziemią,

− włożyć do doniczki cebulkę hiacynta,

− podlać roślinę i umieścić w słonecznym miejscu,

− podlewać hiacynta co kilka dni.

Uzupełnianie rysunków tulipana według wzoru.

  • • Założenie hodowli przez dzieci. (Dzieci mogą założyć hodowle cebuli w pojemniku z wodą jeśli nie macie państwo dostępu do ziemi czy roślin cebulowych)

PIĄTEK 24.04.2020

  1. Słuchanie opowiadania Agaty Widzowskiej Lis i lornetka.

Przedszkolaki bardzo lubią wycieczki. Odwiedziły już zoo, ogród botaniczny i Muzeum Lalek. Tym razem grupa Ady wybrała się do lasu na lekcję przyrody, bo nauka w terenie jest znacznie ciekawsza niż zwykłe opowieści. Dzieci koniecznie chciały obejrzeć paśniki dla zwierząt. W świecie zwierząt nastąpiło wielkie poruszenie.

– Schowajcie się! – krzyknął płochliwy zając. – Idą tu małe człowieki!

– Nie mówi się człowieki, tylko ludzie – poprawiła go łania, spokojnie przeżuwając młode pędy drzew iglastych.

– Na pewno zaatakują kijkami nasze mrowiska! – pisnęły przerażone mrówki. – Kiedyś wielki dwunożny człowiek podeptał nasze całe królestwo!

– Pobiegnę wywęszyć, jakie mają zamiary – oznajmił lis i ruszył przed siebie, wymachując puszystą kitą.

– Boimy się hałasu – pisnęły zajączki, tuląc się do uszatej mamy.

– Tydzień temu ludzkie istoty zostawiły w lesie pełno śmieci: puszki, sreberka po czekoladzie i butelki! – krzyknął oburzony borsuk. – Chyba nie wiedzą, że kiedy słońce rozgrzeje zbyt mocno szklaną butelkę, to może wywołać pożar lasu!

– To straszne! – oburzyła się wiewiórka. – Zaraz przygotuję pociski z orzechów i będę nimi rzucać. Pac! Pac!

W tej samej chwili zza drzew wyłonił się jeleń i dostojnym krokiem zbliżył się do paśnika.

– Witam państwa – przywitał się. – Słyszałem, że boicie się ludzi. Powiem wam, że bać się należy myśliwych, którzy mają strzelby, ale nie ludzkich dzieci, bo one mają dobre serca.

– Tiuu, tiuu! My znamy te maluchy! – odezwały się ptaki. – Zimą sypią dla nas ziarenka i szykują słoninkę w karmnikach, żebyśmy nie zamarzły z głodu.

Nadbiegł zziajany lis i, łapiąc oddech, wysapał:

– Kochani, nie ma się czego bać! Te człowieki to bardzo miłe stworzenia.

– Nie mówi się człowieki, tylko ludzie – po raz drugi odezwała się łania.

– No dobrze, ludzie. Duże stworzenie w spódnicy mówiło do nich „moje kochane przedszkolaki” czy jakoś tak… Urządzili sobie piknik na polanie, a potem posprzątali wszystkie śmieci.

Na trawie nie został ani jeden papierek po kanapkach, ciastkach i cukierkach. Wszystkie butelki po sokach i pudełeczka po jogurtach wyrzuciły na parkingu do wielkiego kosza na śmieci.

– A nie krzyczały? – szepnęły wciąż wystraszone zajączki.

– Ależ skąd! One dobrze wiedziały, że w lesie trzeba być cicho, żeby nas nie płoszyć.

– O! To znaczy, że szanują nas i las – powiedziała do rymu pani zającowa.

Szanować las najwyższy czas! – odpowiedziały chórem zwierzęta.

Tego dnia dzieci wróciły z wycieczki bardzo zadowolone. Nauczycielka pochwaliła wszystkie za to, że w lesie zachowywały się tak, jak należy: nie hałasowały, nie niszczyły mrowisk i norek, nie zrywały żadnych roślin bez zgody pani i pięknie posprzątały po zakończonym pikniku.

– A może narysujecie to, co najbardziej zapamiętaliście z dzisiejszej wycieczki? Zrobimy wystawę o lesie.

– Tak! Chcemy!

– Ja namaluję wiewiórkę – ucieszyła się Zuzia.

– I ptaszki.

– A ja narysuję mech – postanowił Jacek.

Pani rozdała dzieciom kartki, kredki i farby. Sama też postanowiła coś namalować.

Powstały prawdziwe dzieła sztuki: drzewa iglaste oświetlone słońcem, wiewiórka, ślady kopytek, zielona polana i ptaszki na gałęziach. Jacek namalował czarną plamę i oznajmił wszystkim, że to jest nora niedźwiedzia. Ada narysowała lisa trzymającego w łapkach jakiś dziwny przedmiot.

– Co to jest? – zapytała Kasia.

– To jest lis – odpowiedziała Ada, chociaż uznała, że bardziej przypomina psa niż lisa.

– A co on trzyma?

– Lornetkę – odpowiedziała Ada.

– Lornetkę? Przecież lisy nie używają lornetek – stwierdził Piotrek. – Nie widziałem tam żadnego lisa.

– A ja widziałam – odparła Ada. – Cały czas nas podglądał!

– Naprawdę?

– Naprawdę. Ciągle nas obserwował, a zza drzewa wystawała jego ruda kita.

– To dlaczego nam nie powiedziałaś?

– Nie chciałam go spłoszyć. Widocznie sprawdzał, czy umiemy się dobrze zachować w lesie.

– Pewnie, że umiemy! – stwierdził Piotrek.

Nauczycielka zebrała wszystkie obrazki i przyczepiła je do specjalnej tablicy.

– Jaki tytuł nadamy naszej wystawie? – zapytała dzieci.

Było wiele propozycji, ale najbardziej spodobał się wszystkim pomysł Ady: „Czas szanować las”. Jednak największe zdziwienie wywołał rysunek nauczycielki.

– Dlaczego pani powiesiła pustą kartkę? – zdziwiły się dzieci.

– Ona nie jest pusta – uśmiechnęła się tajemniczo pani.

– Przecież pani nic nie narysowała…

– Narysowałam w wyobraźni. Mój rysunek przedstawia leśną ciszę.

Oj, nasza pani zawsze nas czymś zaskoczy!

  • • Rozmowa na temat opowiadania.

− Jak zwierzęta przyjęły obecność dzieci w lesie?

− Dlaczego zwierzęta bały się dzieci?

− Co powiedziały o dzieciach zwierzęta, które je obserwowały: jeleń, ptaki, lis?

− Co zrobiły dzieci po powrocie do przedszkola?

− Kogo narysowała Ada? Dlaczego?

− Co narysowała pani? Co przedstawiał jej rysunek?

  1. Ćwiczenia oddechowe – Las pachnie żywicą.

Dzieci wykonują długi wdech nosem, a następnie wydech powietrza ustami.

Wykonują kilka głębokich oddechów. Następnie biorą głęboki wdech i mocno wydychają powietrze przez usta tak jak by chciały wydmuchać z lasu wszystkie śmieci.

  1. Ćwiczenia gimnastyczne .
  • Zabawa ruchowa z elementem skoku – Zajączki skaczą.

Dzieci opierają całe dłonie na podłodze; podciągając nogi do rąk, naśladują skoki zajęcze.

  • Ćwiczenia ramion – Chwianie się gałęzi drzew podczas wiatru.

Dzieci w siadzie skrzyżnym, wznoszą proste ramiona w bok i opuszczają je w dół, poruszając dłońmi i palcami.

  • Ćwiczenia równowagi – Chodzimy między kałużami.

Dzieci maszerują na palcach między poduszkami – kałużami, wysoko unosząc kolana.

  • Ćwiczenie ożywiające.

Dzieci biegają w różnych kierunkach; na sygnał-kałuża przeskakują przez rozłożone na podłodze poduszki

  • Marsz przy śpiewie wybranej piosenki.

Polecane strony:

https://m.youtube.com/watch?v=0WS8vo0iD2k&fbclid=IwAR0JprSqJiEAtBa-nDEQb9UnxhMQ5DCMYPBZ2gF2TO3Etb0UtgBewfuLTk8

https://www.janauczycielka.blog/2020/04/znajdz-pojemnik-gra-interaktywna.html?spref=fb&fbclid=IwAR22T8dkg3QgdRw1d3iptkDQpiF3XfWYqHjoYkJJ_BzlrkVnxFK-bYC_dbk

https://www.janauczycielka.com/gry-interaktywne/ruchowe/

 

ŻYCZYMY OWOCNEJ PRACY I WSPANIAŁEJ ZABAWY

 

Tydzień od 20.04.2020 do 24.04.2020

Grupa IV

Poniedziałek 20.04.2020

Zaproś do zabaw i ćwiczeń rodziców lub rodzeństwo. Przygotujcie do zabawy gazety.
1. Ćwiczenie zwinnościowe – podrzucanie rozłożonej gazety w górę i naśladowanie ciałem ruchu jej spadania.
2. Stanie w rozkroku, trzymanie oburącz złożonej gazety – w skłonie w przód wymachy gazetą w tył i w przód. Po kilku ruchach wyprost i potrząsanie gazetą w górze.
3. Klęk podparty, dłonie na gazecie, skierowane palcami do wewnątrz – przy zgiętych w łokciach rękach opad tułowia w przód, dotknięcie gazety brodą i powrót do pozycji wyjściowej. Powtórzone ostatni raz ćwiczenie pozwoli przejść do leżenia przodem za przesuwaną gazetą.
4. W leżeniu przodem unieść gazetę trzymaną za końce oburącz (ręce zgięte w łokciach skierowane w bok), dmuchać na gazetę wprowadzając ją w ruch.
5. Usiąść na złożonej gazecie, odepchnąć się piętami i rękami, zakręcić wkoło („karuzela”), a następnie odpychając się rękami z boku, a piętami z przodu poruszamy się w dowolnych kierunkach (powtarzamy ćwiczenie łącznie 3 – 4 razy – „karuzelę” i poślizg).
6. Położyć gazetę na podłodze, zwinąć ją po przekątnej w rulon i przeskakiwać przez nią bokiem z jednej strony na drugą, od jednego do drugiego końca.
7. Improwizacja ruchowa – dziecko chwyta rulonik za jeden koniec i naśladuje różne ruchy –szermierza, oszczepnika, zamiatacza ulic i inne.

cwiczenia

8.Słuchanie opowiadania Małgorzaty Strękowskiej-Zaremby Uparty kogut.

Rodzina Ady i Olka wybrała się do cioci na wieś. Wszyscy byli zachwyceni celem podróży. Tylko mama wydawała się lekko zakłopotana i zaniepokojona.
-Nie pamiętam, kiedy ostatnio byłam na wsi. Chyba bardzo dawno temu.
Samochód wjechał na podwórko. Ada i Olek pierwsi przywitali się z ciocią i wujkiem i natychmiast zaczęli się rozglądać za zwierzętami.
-Lola ma szczeniaki! Mogę się nimi pobawić?-spytał Olek
Ada wybrała się na spacer podwórku.
-Ko, ko, gę, gę, kwa, kwa -witały ją kury i kurczęta, gęsi i gąsiątka, kaczki i kaczęta. Ada z powagą im odpowiadała: „dzień dobry” ,”witam państwa”.
-Ojej jaka piękna kózka!- Ada usłyszała zachwycony głos mamy.
-To koźlątko. Ma zaledwie kilka dni – powiedział wujek.
Koźlątko nie poświęciło mamie uwagi, za to kury podniosły wielki krzyk na jej widok. Obgdakały ją z każdej strony…i poszły sobie. Został jedynie kogut. Wbił wzrok w barwną sukienkę mamy w duże czerwone koła i patrzył jak zauroczony.
-Lubi czerwony kolor-stwierdziła z zadowoleniem mama.
-Hm, obawiam się, że wręcz przeciwnie-powiedział tata.
Kogut nastroszył pióra i nieprzyjaźnie zatrzepotał skrzydłami.
-Nie przepada za czerwonym. Kiedyś wskoczył mi na głowę, bo byłam w czerwonym kapeluszu- powiedziała ciocia. -Ale to zdarzyło się tylko raz-dodała uspokajająco.
Po chwili wszyscy z wyjątkiem mamy zapomnieli o kogucie. Uparte ptaszysko nie odstępowało jej na krok.
-Idź sobie -odpędzała go, jednak kolor czerwony na sukience przyciągał uparciucha jak magnes. —Nie bój się mamo!-Ada dodawała mamie otuchy.
-Dam sobie radę!-Mama bohatersko przeszła między kaczkami, kurami, minęła nawet gąsiora, ale gdy spojrzała za siebie, ponownie ogarnął ją niepokój. Kogut wciąż był tuż-tuż i wojowniczo stroszył pióra.
-Bywa uparty jak oślątko-westchnęła ciocia.-Wracaj do kurnika, uparciuchu.
-No właśnie!-powiedziała stanowczo mama.
Obie, mama i ciocia, weszły do domu. Niezadowolony kogut grzebnął pazurem i wrócił do kurnika. Tymczasem tata z wujkiem założyli na głowy kapelusze z siatką na twarz i poszli zajrzeć do uli w sadzie. Znudzona mama postanowiła do nich dołączyć. Jednak żeby dotrzeć do furtki prowadzącej do sadu, musiałaby przejść obok kurnika. Co będzie jeśli kogut ją zobaczy? Wolała tego uniknąć. Postanowiła przechytrzyć nieprzyjaznego ptaka i przedostać się do sadu przez płot. Jakież było zdziwienie Ady, gdy zobaczyła mamę wspinającą się na ogrodzenie. Pokonanie płotu, kiedy ma się na sobie odświętną sukienkę, nie jest łatwe, jednak mamie się udało. Co prawda w rajstopach poleciało oczko, a sukienkę lekko rozdarła, ale kto by się tym przejmował.
-Oczko ci ucieka, łap je!-zażartował tata na widok żony.
-To nic takiego. Wykiwałam koguta-powiedziała szeptem, zadowolona z siebie mama.
Chwilę później Ada zobaczyła koguta, który bez trudu przefrunął nad płotem i wylądował w sadzie.

 

wies

Rozmowa z dzieckiem na temat treści opowiadania.
Dziecko wypowiada się zdaniami rozwiniętymi, rozpoznaje i nazywa wybrane zwierzęta z wiejskiego podwórka.
Zwierzęta mieszkające w wiejskiej zagrodzie to zwierzęta hodowlane. 
Pytania do dziecka:
- Jak myślisz, po co hoduje się kury? (jajka).
- A po co hoduje się gęsi i kaczki? (jajka, pióra).
- Po co hoduje się owce? (wełna)

Odkrywanie litery ż: małej i wielkiej, drukowanej i pisanej.
Rysowanie litery w powietrzu, po wzorze, po śladzie, w kaszy mannej, wymyślanie słów rozpoczynających się głoską ż, np. Żaneta, żagiel, żaba, żuk, żubr.

Zaznaczanie litery „ ż ” w dowolnym tekście.

9.Zabawa „Gdzie ja mieszkam?” Utrwalenie nazw zwierząt gospodarstwa, nazwy ich domów, odgłosy.
https://www.youtube.com/watch?v=1PD3jNhefUA

 

Wtorek 21.04.2020

Zajęcia umuzykalniające przy piosence „Stary Donald farmę miał”.

Wysłuchajcie piosenki.

https://www.youtube.com/watch?v=XQRHDliey4c

(źródło: youtube.com)

  1. Stary Donald farmę miał ija, ija o!
    I na tej farmie świnkę miał ija, ija o!
    Świnka chrum – chrum – chrum (x2)

Stary Donald farmę miał ija, ija o!

  1. Stary Donald farmę miał ija, ija o!
    I na tej farmie krówkę miał ija, ija o!
    Krówka mu – mu – mu (x2)

Stary Donald farmę miał ija, ija o!

  1. Stary Donald farmę miał ija, ija o!
    I na tej farmie konia miał ija, ija o!
    Konik ihaha – ihaha (x2)

Stary Donald farmę miał ija, ija o!

  1. Stary Donald farmę miał ija, ija o!
    I na tej farmie kozę miał ija, ija o!
    Koza mee – mee – mee (x2)

Stary Donald farmę miał ija, ija o!

  1. Stary Donald farmę miał ija, ija o!
    I na tej farmie kurkę miał ija, ija o!
    Kurka ko – ko – ko (x2)

Stary Donald farmę miał ija, ija o!

  1. Stary Donald farmę miał ija, ija o!
    I na tej farmie pieska miał ija, ija o!
    Piesek hau – hau – hau (x2)

Stary Donald farmę miał ija, ija o!

  1. Stary Donald farmę miał ija, ija o!
    I na tej farmie kotka miał ija, ija o!
    Kotek miau – miau – miau (x2)

Stary Donald farmę miał ija, ija o!

  1. Stary Donald farmę miał ija, ija o!
    I na tej farmie myszkę miał ija, ija o!
    Myszka pi – pi – pi (x2)

Stary Donald farmę miał ija, ija o!

Domowa orkiestra.

Stwórzcie domową orkiestrę, do tej zabawy potrzebujecie kuchenne narzędzia np. dwie łyżki lub łyżka + garnek – uderzamy o siebie „instrumentami” (wykorzystać można to co znajduje się w kuchni).  Gramy na instrumentach podczas piosenki. Kiedy w tekście pojawiają się poszczególne zwierzęta  – przestajemy grać i  naśladujemy wydawane przez nie odgłosy.

Przykład:

Stary Donald farmę miał ija, ija o! (gramy)
I na tej farmie świnkę miał ija, ija o! (gramy)
Świnka chrum – chrum – chrum (x2) (śpiewamy)

Stary Donald farmę miał ija, ija o! (gramy)

Pytania dotyczące piosenki:

− O czym była piosenka?

− Jakie zwierzęta występują w piosence?

− Kto miał farmę?

− Jakie odgłosy wydają poszczególne zwierzęta?

Praca plastyczna - Kogut na plocie.

Sposób wykonania:

duże i małe kolorowe koła i pozaginać je na pół. Duży zagięty półokrąg stworzy tułów ptaka. Z kilku następnych uformuje się wielobarwny ogon zwierzęcia. Jako głowa posłuży jedno, niezagięte koło, z innych małych elementów powstać powinien dziób, oko, pazury. Ostatnim zadaniem będzie narysowanie kredką płotu, lub dachu na którym przysiadł kogut.

 

123

 

Środa 22.04.2020

  • Zabawy „Długi, krótki” - ćwiczenia w mierzeniu długości

-Ćwiczenia dotyczące zrozumienia stałości miary.

Osiem długich pasków papieru, lub sznurka w dwóch różnych kolorach.

Rodzicu, ułóż papieru/ sznurków dwie drogi (każda składa się z czterech pasków papieru/ sznurków w tym samym kolorze,

  1. droga czerwona i droga zielona).

*Dwie drogi równoległe.

____

____

Rodzicu, zapytaj:

-Czy obie drogi mają taką samą długość?

*Jedna z dróg zakręca.

____

_/\_

− Czy teraz drogi mają taką samą długość?

− Dlaczego uważacie, że czerwona droga jest dłuższa?

Rodzicu, teraz wróć do pierwszego przypadku-dwie drogi równoległe

- Czy drogi mają taką samą długość?

− Dlaczego tak uważacie?

*Jedna z dróg zakręca.

____

/\/\

Czy drogi nadal mają taką samą długość?

− Jak można udowodnić, że są tej samej długości?

(Drogi mają taką samą długość, bo nadal są te same cztery paski papieru/sznurka, tylko przesunięte).

- Mierzenie szerokości dywanu stopa za stopą. ( najlepiej jakiś mały dywan ;-)   ).

Najpierw dziecko mierzy szerokość dywanu, stawiając stopę przed stopą (palce jednej stopy

dotykają pięty drugiej stopy) i głośno liczy, później robi to samo rodzic, lub starsze/młodsze rodzeństwo- musi być inna długość stopy!

− Dlaczego wyszły wam rożne wyniki?

− Czy wasze stopy są jednakowej długości?

- Mierzenie długości dywanu krokami (mały dywan)

Tak samo jak wyżej, najpierw dziecko mierzy długość dywanu krokami, które głośno liczy, później rodzic/ rodzeństwo

− Dlaczego wyszły wam rożne wyniki?

− Z czym jest związana długość waszych kroków? (Ze wzrostem).

-Pokaz linijki, miarki krawieckiej. (linijka, mały dywan)

Rodzic mierzy linijką długość małego dywanu.

- można zadać pytanie: Dlaczego te wyniki są różne ( bo stopa, krok, linijka mają różne długości)

Myślę, że to fajna zabawa. Zmierzcie stolik, krzesło, pralkę, widelec itp. za pomocą stopy lub linijki (ilość stóp/ilość linijek- nie chodzi o centymetry- np. stół ma długość 8 linijek, a wysokości np. 4 linijki itd. Linijkę można zamienić również na patyczek, albo kawałeczek sznurka).

 

Zestaw ćwiczeń ruchowych z wykorzystaniem gazet  lub gąbki

Dziecko wspólnie z rodzicem maszeruje po dywanie. W rękach trzymają gazety. Liczą głośno do czterech, na cztery podnoszą do góry rękę z gazetą.

Ćwiczenie wyprostne – Uwaga, lis! Dziecko zamienia się w kurę. Porusza się po całym dywanie sposób charakterystyczny dla tych zwierząt. Na hasło: „Uwaga lis”, zatrzymuje się natychmiast w miejscu, prostuje plecy, kładzie gazetę na głowie i stoi nieruchomo do chwili, aż usłyszy „Lis uciekł”.

Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Ziarno dla kury. Dziecko stoi w lekkim rozkroku. Zwija gazetę w kulkę – to ziarno dla zwierząt – i trzyma ją oburącz przed sobą. Na umówiony sygnał dziecko przenosi kulkę z gazety oburącz za głowę, puszczając na podłogę za plecami (wysypuje ziarna), a następnie zamienia się w kurę – wykonuje skłon do przodu, oburącz chwyta kulkę leżącą z tyłu i podnosi do góry na znak wykonania zadania.

Ćwiczenie mięśni brzucha – Ukryte ziarno. Dziecko leży na brzuchu. Kulkę z gazety układa przed sobą, policzek opiera na dłoniach ułożonych na podłodze jedna na drugiej. Na sygnał rodzica wkłada kulkę pod brodę, wyciąga ręce wprzód, podnosi klatkę piersiową i utrzymuje przez chwilę taką pozycję. Następnie wraca do pozycji wyjściowej.

Zabawa z elementem rzutu i celowania, dziecko trzyma w jednej ręce kulkę z gazety. Rodzic stoi w pewnej odległości od dziecka, trzymając kosz/pudło. Dziecko kolejno rzuca kulką tak, aby trafić do celu. Wykonuje ćwiczenie na przemian: prawą ręką i lewą ręką.

Ćwiczenia stóp. Dziecko siedzi w siadzie skulnym. Kulkę (ziarenko) układa przed stopami. Na sygnał rodzica kładzie stopy na kulce i przesuwa ją naprzemiennie: do przodu i do tyłu (stopami po podłodze). Po kilku próbach odrywa stopy od podłogi.

Ćwiczenie oddechowe. Dziecko leży na brzuchu. Kulkę z gazety układa przed sobą. Stara się dmuchnąć na kulkę tak mocno, aby przesunęła się w dowolną stronę.

„Wycieczka”

Idzie pani: tup, tup, tup (stukamy plecy malucha opuszkami palców),
dziadek z laską: stuk, stuk, stuk (stukamy w plecy zgiętym palcem),
skacze dziecko: hop, hop, hop (opieramy dłoń na przemian to na przegubie i na palcach)
żaba robi długi skok (dotykamy stóp, pleców i głowy dziecka).
Wieje wietrzyk: fiu, fiu, fiu (dmuchamy w jedno i w drugie ucho dziecka),
kropi deszczyk: puk, puk, puk (stukamy w plecy dziecka wszystkimi palcami),
deszcz ze śniegiem: chlup, chlup, chlup (klepiemy plecki dziecka dłońmi złożonymi w miseczki),
a grad w szyby łup, łup, łup (stukamy dłońmi zwiniętymi w pięści).
Świeci słonko (palcem wykonujemy na plecach koliste ruchy),
wieje wietrzyk (dmuchamy we włosy dziecka),
pada deszczyk (znowu stukamy opuszkami palców).
Czujesz dreszczyk? (leciutko szczypiemy w kark).

 

Czwartek 23.04.2020

 

Spróbujmy teraz zrobić z talerzyka papierowego kurę: potrzebujemy 1 talerzyk, nożyczki, trochę bibuły lub 1 serwetkę –flamastry, 1 kartę papieru.

45

A może tak –odciąć górę talerz-to skrzydło, wyciąć trójkąt z białej kartki pokolorować na czerwono-to dziób, dwa prostokąty żółte – to nogi- narysować oko, piórka mazakami lub kredkami, dokleić grzebień z czerwonego prostokąta nad dziobem naklejamy i mały kwadrat –pod dziobem naklejamy ( kolorujemy na czerwono i nadcinamy tylko trochę).

talerz

 

Pobawmy się przy piosence „Dziadek fajną farmę miał”: https://youtu.be/30nw6AtuGiQ

Jakie były ptaki i zwierzęta? Jak się poruszały i jak możemy ich głos naśladować.

Pora na zabawę Kaczuszki: https://youtu.be/0PrpZBCuCKo

 

Piątek 24.04.2020

  • Rozmowa na temat wiosennych prac na wsi.

Pole

Na polach rozpoczęły się prace: orka, bronowanie kultywatorami gleby oraz jej wałowanie,

a następnie siew i sadzenie roślin.

− Dawniej nie było traktorów. Co wykorzystywano do prac polowych?

− Co robią ludzie w ogródkach? Co jest im potrzebne do pracy?

Sad

W sadzie wiosną (w marcu) właściciele przycinają gałęzie drzew i krzewów, opryskują drzewa,

bielą wapnem ich pnie.

− Dlaczego są wykonywane takie prace?

 

Zwierzęta wiejskie

Rolnicy przez cały rok codziennie muszą dbać o zwierzęta. Np. krowy muszą być dojone

kilka razy dziennie.

− Czy praca rolnika jest łatwa?

- zadanie- Narysujcie samodzielnie w każdym następnym polu o jedną łopatę więcej

  • Teraz z „wyprawki plastycznej wyszukajcie Karty G i N, oraz kartę M -kolorowanka

g

Z tej karty wytnijcie tylko zdjęcia: Grabi, wideł, motyki, sekatora, łopaty

n

 

Z karty N wycinamy podpisy do obrazków

n2

Dziecko ogląda obrazki narzędzi ogrodniczych: grabi, wideł, łopaty, motyki, sekatora.

Określa, do czego służą te narzędzia.

 

Zabawy ruchowe w domu”.

Do zabaw potrzebujemy jedynie trochę miejsca i taśmę malarską. Za jej pomocą „rysujemy” na podłodze drabinę ( szczebelki co pół metra i na tyle szerokie by swobodnie manewrowało między nimi dziecko). Pomysłów do tej propozycji jest wiele.
Dziecko może:
- przechodzić po szczeblach,
- skakać obunóż po szczeblach, do przodu lub do tyłu,
- może przeskakiwać w rozkrokach,
- przechodzić na czworakach, bokiem lub skakać na jednej nodze. Pomysłów znajdziecie wiele lub dzieciaki same je wymyślą.

Ta propozycja pochodzi stąd http://www.kreatywniewdomu.pl/2020/04/zabawy-ruchowe-w-domu.html

 

 

Grupa III

Tydzień : 14.04.2020 – 17.04.2020r.

Temat przewodni tygodnia : Wiosna na wsi

 

WTOREK 14.04.2020r.

  1. Słuchanie piosenki pt. „Stary Donald farmę miał”

               Stary Donald farmę miał ija ija o
               Na niej kury hodował ija ija o
               Koko tu koko tam
               Wszędzie koko tu i tam

               Stary Donald farmę miał ija ija o
               Na niej kaczki hodował ija ija o
               Kwa, kwa tu kwa, kwa tam
               Wszędzie kwa, kwa tui tam

               Stary Donald farmę miał ija ija o
               Na niej gęsi hodował ija ija o
               Gę gę tu gę gę tam
               Wszędzie gę gę tu i tam

               Stary Donald farmę miał ija ija o
               Na niej indyki hodował ija ija o
               Gul gul tu gul gul tam
               Wszędzie gul gul tu i tam

            https://www.youtube.com/watch?v=4gkpEFqcnMw

              Rozmowa dotycząca treści piosenki

              - Jakie zwierzęta hodował Donald?

  • · Rysowanie szlaczków po śladach, a potem samodzielnie.
  • · Rysowanie po śladzie drogi kury do kurnika karta pracy część 4 strona 3.
  1. Zajęcia plastyczne : Zwierzęta z wiejskiej zagrody

Potrzebne materiały : farby plakatowe.

Dzieci odbijają swoją dłoń pomalowaną wybranym kolorem farby na kartce, kolor farby odpowiedni do wybranego zwierzątka. Następnie domalowują brakujące elementy, tak aby z odbitej dłoni powstało zwierzątko np. : gęś, kaczka, krowa, źrebak, itp. Następnie

malują tło ( trawę, słońce, chmury, itp.)

 

ŚRODA 15.04.2020r.

  1. Długi, krótki – ćwiczenia w mierzeniu.

 Rodzic przygotowuje 4 paski, różnej długości.

Rozkłada je na podłodze w linii prostej i zadaje pytania.

- Który pasek jest najkrótszy ?

- Który pasek jest najdłuższy ?

- Czym można to zmierzyć ? (krokami, stopami)

Najpierw odmierzają dzieci, a następnie rodzic i dochodzą do wniosku, że miary ( kroków i stóp) są różne.

Mierzenie szerokości dywanu stopa za stopą

 

Mierzenie szerokości dywanu stopa za stopą. Mały dywan. Każde dziecko mierzy szerokość dywanu, stawiając stopę przed stopą (palce jednej stopy dotykają pięty drugiej stopy) i głośno licząc.

  • • Mierzenie długości dywanu krokami. Mały dywan. Każde dziecko mierzy długość dywanu krokami, które głośno liczy.  Dzieci dochodzą do wniosku, że wyniki pomiarów stopami i krokami są różne.
  • • Pokaz linijki, miarki krawieckiej.
  • · Kolorowanie tasiemek, kończenie rysowania kurcząt według wzoru, koloru… Karta pracy, część 4 strona 7.
  1. Ćwiczenia gimnastyczne

Ćwiczenia gimnastyczne. Można je wykonywać każdego dnia.

Zabawa orientacyjno-porządkowa – Przestraszone kurczątka. Dzieci są kurczątkami. Swobodnie poruszają się w różnych kierunkach pokoju. Na hasło: Uwaga, kot! uciekają do kurnika (wyznaczonego miejsca w pokoju), wydając odgłosy: pi, pi, pi. Hasło: Nie ma kota, jest sygnałem do ponownego wykonywania ruchów.

  • • Ćwiczenie dużych grup mięśniowych – Kaczuszki szukają ziarenek. Dzieci są kaczuszkami. Chodzą po pokoju małymi krokami, kołysząc się na boki; co pewien czas wykonują skłony tułowia w przód – zbierają ziarenka – i prostują się.
  • • Ćwiczenia tułowia – skłony – Kogut zasypia. Dzieci w siadzie klęcznym, wykonują skłon tułowia w dół, z dotknięciem głową kolan – kogut chowa głowę w piórka. Potem powoli prostują się i ustawiają głowy prosto.
  • • Ćwiczenie równowagi – Na grzędzie. Dzieci są kurkami. Przechodzą, stawiając nogę za nogą, po sznurku ułożonym na dywanie, tak aby z niego nie spaść.
  • • Zabawa uspokajająca – Na podwórku. Dzieci maszerują po obwodzie koła z rytmicznym klaskaniem i powtarzaniem rymowanki: Na podwórku jest wesoło, wiele zwierząt chodzi w koło. Ko, ko, ko i kwa, kwa, kwa, niech zabawa dalej trwa.

CZWARTEK 16.04.2020r.

  1. Lepienie z plasteliny lub masy solnej wybranych zwierząt z wiejskiej zagrody. 
  2. Zabawa rozwijająca poczucie rytmu.

Dzieci siedząc po turecku powtarzają, równocześnie naprzemiennie klaszczą oraz uderzają w swoje kolana.

Lubi głośno gdakać,

Kiedy zniesie jajko

Każdy wie, że jest stałą kurnika mieszkanką

(kura)

Dzieci wykonują naprzemiennie cztery uderzenia dłońmi o podłogę cztery razy klaszczą.

Zakręcony ogonek

Śmieszny ryjek ma.

Chrum, chrum - głośno woła

Kto jedzenie da.

(świnka)

Stojąc dzieci wykonują cztery uderzenia o kolana, następnie obrót wokół siebie i cztery klaśnięcia.

Na przykład łaciate,

w oborze mieszkają.

Pasą się na łąkach,

zdrowe mleko dają.

(krowy)

Dzieci maszerują w miejscu a następnie wykonują ruchy naśladujące pływanie

Nie pieje, nie gdacze

tylko głośno kwacze.

Po stawie pływa.

Jak się nazywa?

Ćwiczenia ortofoniczne na podstawie wiersza Teresy Fiutowskiej Podwórkowa awantura.

Kura gdacze, kaczka kwacze

 – goni kurę mokrą raczej

. Gęś też syczy, kogut pieje.

 Gwałtu! Rety! Co się dzieje?

 Ryczy krowa, świnia kwiczy

, a indyk się rozindyczył.

 Kot mysz goni, głośno miauczy.

 – Dość awantur! Już wystarczy!

Tak pies Burek głośno szczeka

i już słychać go z daleka.

 Koza meczy:

 mee, mee, mee…

– Czego psisko mądrzy się?

Dla ochłody – wiadro wody

 poleją na głowy, brody!

 Wyszły z mody awantury!

 A sio, gęsi, a sio, kury!

– Powiedziała, co wiedziała,

 białą brodą pokiwała,

 pochyliła nisko rogi.

– Cisza! Spokój! Zejść mi z drogi!

 Awantura się skończyła,

 bo ta koza groźna była.

Rodzic wyjaśnia niezrozumiałe zwroty, a następnie pyta:

− Które zwierzęta brały udział w podwórkowej awanturze?

− Jakie zwierzę próbowało je uspokoić? W jaki sposób to zrobiło?

- Należy zwrócić także uwagę na głosy które wydają zwierzęta. Dzieci naśladują te głosy.

 

PIĄTEK 17.04.2020r.

  1. Ćwiczenia gimnastyczne z gazetami

 

Czynności organizacyjno-porządkowe.

Dzieci wchodzą do pokoju i poruszają się w dowolny sposób, ostrożnie, między rozłożonymi gazetami. Na polecenie rodzica zatrzymują się i dziecko podnosi gazetę.

  • • Zabawa ożywiająca. Dzieci biegają z wymijaniem się i potrząsaniem gazetami trzymanymi oburącz w górze. Na klaśnięcie  i zapowiedź: Burza, zatrzymują się i – przyjmując dowolną pozycję – chronią się przed zmoknięciem, wykorzystując gazetę. Część główna.
  • • Stają w rozkroku, trzymając oburącz złożoną gazetę – w skłonie w przód wymachują gazetą w tył i w przód. Po kilku ruchach prostują się i potrząsają gazetą w górze.
  • • Wykonują klęk podparty, dłonie mają na gazecie, skierowane palcami do wewnątrz – przy zgiętych w łokciach rękach opadają tułowiem w przód, dotkają gazety brodą i powracają do pozycji wyjściowej.
  • • W leżeniu przodem – unoszą gazety trzymane za końce oburącz (ręce zgięte w łokciach, skierowane w bok), dmuchają na gazety i wprowadzają je w ruch.
  • • Kładą gazety na podłodze, zwijają je po przekątnej w rulonik i przeskakują przez nie bokiem z jednej strony na drugą, od jednego końca do drugiego
  • • W staniu, ruloniki trzymają za końce, z przodu – przekładają nogę przez rulonik, wytrzymują w staniu jednonóż, wykonując dowolne ruchy uniesioną nogą, a następnie tą samą drogą przejście do pozycji wyjściowej (ćwiczenie należy wykonać prawą nogą i lewą nogą, na zmianę).
  • • Ugniatają gazety tak, aby powstały kulki (piłki) – rzucają kulkami i chwytają je w miejscu, w chodzie, w biegu; rzucają i chwytają, wykonując dodatkowe zadania, np.: przed chwytem wykonują klaśnięcie, dotykają ręką podłogi, robią rękami młynek, wykonują obrót itp.
  • • W leżeniu przodem – przetaczają kulki z ręki do ręki, podrzucają kulki oburącz, jednorącz.
  • • Maszerują z kulką na głowie i tworzą dwa szeregi oddalone od siebie o 5 lub 6 kroków.
  • • W siadzie skrzyżnym – wykonują skręty głową w prawo, w tył i w lewo, w tył.
  • • W marszu, kulki trzymane w dłoni (prawej, lewej) – ćwiczenie oddechowe – wykonują wdech nosem i próbują zdmuchiwać kulki z dłoni.

 

  1. Słuchanie opowiadania M. Strękowskiej Zaremby „Uparty kogut”

Należy wyjaśnić znaczeni słowa uparty.

-Kogo nazywamy upartym?

-Czy zwierzęta też mogą być uparte?

Rodzina Ady i Olka wybrała się do cioci na wieś. Wszyscy byli zachwyceni celem podróży. Tylko mama wydawała się trochę zakłopotana i lekko zaniepokojona.  – Nie pamiętam, kiedy ostatnio byłam na wsi. Chyba bardzo dawno temu. Czy będą tam wszystkie wiejskie zwierzęta? – wypytywała tatę. – Oczywiście, jak to w gospodarstwie. Będą krowy i cielęta. Świnie i prosięta. A zamiast koni i źrebiąt – dwa traktory. Traktorów chyba się nie obawiasz? – spytał żartem tata. Mama tylko się uśmiechnęła. – Oczywiście. Nawet rogaty baran mnie nie wystraszy. Jestem supermamą. – Będą też kury, gęsi, kaczki, indyczki. Zgroza – ciągnął tata żartobliwym tonem. Samochód wjechał na podwórko. Ada i Olek pierwsi przywitali się z ciocią i wujkiem i natychmiast zaczęli się rozglądać za zwierzętami. – Lola ma szczeniaki! Mogę się z nimi pobawić? – spytał Olek i już był przy kudłatej kundelce i czwórce jej szczeniąt. Ada nie mogła do niego dołączyć, ponieważ ma uczulenie na sierść. Wybrała się więc na spacer po podwórku. – Ko, ko, gę, gę, kwa, kwa – witały ją kury i kurczęta, gęsi i gąsięta, kaczki i kaczęta. Ada z powagą odpowiadała im: „dzień dobry”, „witam państwa”, „przybijemy piątkę?”.  – Ojej, jaka piękna kózka! – Ada usłyszała zachwycony głos mamy. – To koźlątko. Ma zaledwie kilka dni – powiedział wujek. – Prześliczny maluszek – stwierdziła z podziwem mama. Koźlątko nie poświęciło mamie uwagi, za to kury podniosły wielki krzyk na jej widok. Obgdakały ją z każdej strony... i sobie poszły. Został jedynie kogut. Wbił wzrok w barwną sukienkę mamy w duże czerwone koła i patrzył jak zauroczony.  – Lubi czerwony kolor – stwierdziła z zadowoleniem mama.  – Hm, obawiam się, że wręcz przeciwnie – powiedział tata. Kogut nastroszył pióra i nieprzyjaźnie zatrzepotał skrzydłami. – Nie przepada za czerwonym. Kiedyś wskoczył mi na głowę, bo byłam w czerwonym kapeluszu – powiedziała ciocia. – Ale to zdarzyło się tylko raz – dodała uspokajająco. Po chwili wszyscy z wyjątkiem mamy zapomnieli o kogucie. Uparte ptaszysko nie odstępowało jej na krok. – Idź sobie – odpędzała go, jednak kolor czerwony na sukience przyciągał uparciucha jak magnes. – Nie bój się, mamo – Ada dodała mamie otuchy. – Dam sobie radę. – Mama bohatersko przeszła między kaczkami, kurami, minęła nawet gąsiora, ale gdy spojrzała za siebie, ponownie ogarnął ją niepokój. Kogut wciąż był tuż-tuż i wojowniczo stroszył pióra.  – Bywa uparty jak oślątko – westchnęła ciocia. – Wracaj do kurnika, uparciuchu. – No właśnie! – powiedziała stanowczo mama.

 Obie, mama i ciocia, weszły do domu. Niezadowolony kogut grzebnął pazurem i wrócił do kurnika. Tymczasem tata z wujkiem założyli na głowy kapelusze z siatką na twarz i poszli zajrzeć do uli w sadzie.  Ada unikała pszczół od czasu, gdy minionego lata została użądlona w stopę. Wolała przechadzać się pośród żółtych kaczuszek, które nie żądlą i są mięciutkie. Nawet nie zauważyła upływu czasu. Zbliżała się właśnie pora dojenia krów, więc ciocia poszła przygotować dojarki. Olek wciąż bawił się ze szczeniętami, a tata i wujek zapomnieli o wszystkim, tak bardzo zajęli się sprawdzaniem pszczelich uli. Znudzona mama postanowiła do nich dołączyć. Jednak żeby dotrzeć do furtki prowadzącej do sadu, musiałaby przejść obok kurnika. Co będzie, jeśli kogut ją zobaczy? Wolała tego uniknąć. Postanowiła przechytrzyć nieprzyjaznego ptaka i przedostać się do sadu przez płot.  Jakież było zdziwienie Ady, gdy zobaczyła mamę wspinającą się na ogrodzenie. Pokonanie płotu, kiedy ma się na sobie odświętną sukienkę, nie jest łatwe, jednak mamie się to udało. Co prawda w rajstopach poleciało oczko, a sukienkę lekko rozdarła, ale kto by się tym przejmował. – Oczko ci ucieka, łap je! – zażartował tata na widok żony. – To nic takiego. Wykiwałam koguta – powiedziała szeptem, zadowolona z siebie mama. Chwilę później Ada zobaczyła koguta, który bez trudu przefrunął nad płotem i wylądował w sadzie. 

  • • Rozmowa na temat opowiadania.

− Czy mama Olka i Ady była wcześniej na wsi?

− Z kim bawił się Olek?

− Co robiła Ada? –

Jaki ptak zainteresował się mamą? Dlaczego?

 − Czym zajęli się tata z wujkiem?

− Jak mama przechytrzyła koguta? Czy jej się to naprawdę udało?

              Odkrywanie litery ż. Ż.

              Określanie, co przedstawia obrazek. Podawanie pierwszej głoski z jego nazwy.

              Rysowanie   po śladach rysunków.

              Podawanie głosek, jakimi rozpoczynają się słowo żubr i nazwy rysunków.

              Zaznaczanie liter ż, Ż w wyrazach.

             https://www.printoteka.pl/pl/materials/item/3956

 

   Opowieść ruchowa przy muzyce

Nadeszła wiosna. Na wsi jest zielono i radośnie. (Dzieci maszerują za rodzicem w rytmie wybranego przez niego nagrania wesołej melodii). Odwiedzamy wiejską zagrodę. Straszny tutaj gwar. Widać domowe zwierzęta: owce, krowy, świnie, kaczki, gęsi, kury, indyki. (Rodzic wymienia nazwy gatunków zwierząt, dzieci naśladują ich charakterystyczne głosy). Patrzcie, przyfrunęły bociany. Wysoko na dachu domu mają swoje gniazdo. (Dzieci robią daszek nad oczami, spoglądają w górę. Następnie w rytmie poruszają się za rodzicem, naśladując charakterystyczne ruchy i klekot bociana). Za płotem gospodarstwa widać pole. Rośnie na nim zboże. Zamieniamy się w trawy i kłosy zbóż. (Dzieci przechodzą do przysiadu, słychać ciche klaśnięcia. Na hasło: Rośniemy, dźwięki stają się coraz głośniejsze, dzieci powoli wstają). Na łące pojawiają się zające. Małe zajączki chcą się bawić. Chowają się w trawie. Widać ich duże uszy. (Charakterystyczny rytm klaśnięć zachęca do podskoków – dzieci naśladują ruchy zajączków. Ponownie słychać nagranie wesołej melodii). W ogrodach kwitną piękne kwiaty, ich kielichy otwierają się do słoneczka. (Unoszą ręce w górę, naśladują otwierające się do słońca kielichy kwiatów). Za domem jest sad. Przez chwilę odpoczniemy w cieniu drzew, słuchając świergotu ptaków. (Dzieci kładą się na plecach. Umieszczają ręce na przeponie i miarowo oddychają).

 

Moi Drodzy przypominamy o możliwości dzielenia się z nami efektami waszej pracy. Zdjęcia prac dzieci prosimy wysyłać na nasze adresy mailowe.

Pozdrawiamy Wychowawczynie z grupy III

 

 

 

Tydzień od 14.04.2020 do 17.04.2020

grupa IV

 

 Wtorek 14.04 

 

Spotkanie z muzyką klasyczną – posłuchaj utworu „Cztery pory roku – Wiosna” A. Vivaldi (link z YouTube poniżej) :

https://www.youtube.com/watch?v=jdLlJHuQeNI

Powiedz, w jaki nastrój wprowadziła Ciebie ta muzyka?

- Co sobie wyobraziłeś słuchając utworu z zamkniętymi oczami? (opowiadaj pełnymi zdaniami).

Zabawa ruchowa „Bez rąk”

Do zabawy będziemy potrzebować jedynie słomek i lekkich przedmiotów, np. małych karteczek, kawałków pociętych słomekitp.

Zabawa polega na przenoszeniu za pomocą słomki kawałków papieru z jednego miejsca do drugiego. Możemy wykonywać ćwiczenie na czas, czy w ramach wyścigu z dzieckiem. Ćwiczenie nie tylko pozwala na kształtowanie odpowiedniego oddechu przeponowego, ale również sprzyja zwiększaniu wydolności płuc oraz ćwiczy koncentrację.

Przykładowa zabawa – link z YouTube:

 

https://www.youtube.com/watch?v=1cxvqALCO3I

„Plastelinowe cuda” – lepimy.

Doskonałym sposobem na rozwijanie motoryki małej u dzieci jest lepienie z plasteliny czy, jeśli nie macie jej w domu, z masy solnej. Przepis można łatwo znaleźć w Internecie.Pozwólmy dziecku samodzielnie wyrobić masę – już ten etap pozwoli na ćwiczenie małych rączek, a także przyniesie wiele frajdy.

Możemy ulepić żabkę lub bociana. Jeśli lepimy z masy solnej, czekamy aż wyschniei malujemy powierzchnię farbami.

 

Środa 15.04 

ĆWICZENIA GIMNASTYCZNE

 

Zestaw ,, Wiosenny spacer”

Pomoce: parasol, sznurek lub taśma, klocki lub plastikowe nakrętki.

I.

Dziecko ustawia się wyprostowane, stopy złączone, palce stóp podkurczone, ręce ułożone w „skrzydełka”. Rodzic zachęca dziecko do wiosennego spaceru w celu szukania oznak wiosny.

Mówi: Mam nadzieję, że zmienna wiosenna pogoda jak w przysłowiu „Kwiecień plecień, bo przeplata, trochę zimy, trochę lata” nie przeszkodzi nam w spacerze. Na wszelki wypadek weźmy parasol.

II.

„Słońce świeci, deszczyk pada” – zabawa orientacyjno-porządkowa. Na hasło: Słońce świeci, idziemy na spacer! dziecko chodzi po pokoju trzymając w ręku parasol. Na hasło: Zaczyna padać deszcz! Podnoszą parasol i maszerują we wspięciu na palcach, powtarzając: Kap… kap… kap… Ćwiczenie powtarzamy kilka razy.

Rodzic mówi: Po deszczu zawsze wychodzi słońce, a na niebie czasem ukazuje się wielobarwna tęcza.

„Tęcza” – ćwiczenie wyprostne. Dziecko siada w siadzie skrzyżnym i trzymaną za końce parasolką zakreśla nad głową kształt tęczy. Rodzic mówi: Spacer po deszczu utrudniają kałuże, ale można coś na to poradzić.

Omiń lub przeskocz kałużę” – ćwiczenie skoczności i koordynacji wzrokowo-ruchowej. Dziecko spaceruje , omijając rozłożone po pokoju („kałuże”). Na hasło: Przeskocz przez kałużę dziecko dowolną techniką przeskakuje przez nie. Jeżeli dziecko wpadnie do „kałuży”, zatrzymuje się i musi policzyć do 10 i skacze dalej.

Rodzic mówi: Oznaką nadchodzącej wiosny jest powrót bocianów. Ciekawe, czy uda nam się je zobaczyć?

„Wypatrujemy powracających bocianów” – ćwiczenie mięśni grzbietu i karku. Dziecko w leżeniu przodem unosi klatkę piersiową, przykłada do oczu dłonie zwinięte w pięści i wypatruje bocianów przez „lornetkę”. Ćwiczenie powtarzamy kilka razy.

Rodzic mówi: Popatrz, lecą bociany! Zatrzymały się na łące, pewnie zgłodniały podczas podróży i chcą zapolować na żabki.

„Bociany chodzą po łące” – ćwiczenie równowagi. Dziecko maszeruje w różnych kierunkach ,wysoko unosząc kolana. Na sygnał rodzica staje na jednej nodze, stopę drugiej nogi opiera o kolano nogi postawnej. Wyciągają ramiona w przód i klaszcząc, powtarza: kle… kle… kle… Ćwiczenie powtarzamy kilka razy.

Rodzic mówi: Z obecności bociana na łące żabki nie są zadowolone.

„Uwaga, bocian!” – ćwiczenie dużych grup mięśniowych. Na hasło: Żabki skaczą po łące- dziecko kuca i naśladuje żabie skoki. Na hasło: Uwaga ,bocian! siada w klęku podpartym z wyciągniętymi przed siebie i opartymi o podłogę rękoma , starając się schować przed bocianem.

Rodzic („bocian”) wskazuje „żabkę”, która źle się ukryła (przyjęła nieprawidłową pozycję). Ćwiczenie powtarzamy kilka razy.

Rodzic mówi: Nie byłoby wiosny bez motyli na łące. Spróbujcie je dogonić, to nie takie proste.

„Kto złapie motyla?” – zabawa bieżna. Dziecko biega po pokoju w różnych kierunkach. Na hasło: Złap motyla! podskakuje z klaśnięciem nad głową. Ćwiczenie powtarzamy kilka razy.

Rodzic mówi: Motyle nie są jedynymi owadami, które można zobaczyć wiosną. Popatrzcie na te pracowite mrówki.

,,Pracowite mrówki” – ćwiczenie dużych grup mięśniowych. Rodzic rozkłada klocki (plastikowe nakrętki ) po jednej stronie pokoju. W drugim końcu pokoju układa ze sznurka dużą obręcz , która w zabawie będzie „mrowiskiem” .Na hasło: Mrówki do pracy- dziecko na czworakach idzie w stronę klocków, a następnie, popychając je raz prawą, raz lewą ręką, podąża w stronę „mrowiska”.

Rodzic mówi: Wiem, że nie przepadacie za pająkami, ale one też mieszkają na wiosennej łące.

„Pająk i muchy” – zabawa orientacyjno-porządkowa z elementem wyprostnym. Dziecko („mucha”),bzycząc, biega po pokoju. Na hasło: Idzie pająk- zatrzymuje się w bezruchu, przyjmując dowolną postawę.

Rodzic („pająk”) sprawdza, czy „mucha” się nie poruszyła. Jeśli tak, zabiera ją do swojej „sieci”.

III.

Rodzic mówi: Odpocznijmy chwilę na zielonej trawie .

„Wiosenny wiatr” – ćwiczenie oddechowe. Dziecko klęka z rękoma opuszczonymi wzdłuż tułowia.

Na hasło: Wiatr porusza trawą -dziecko bierze głęboki wdech i, wydychając powietrze, wykonuje rytmiczne skłony tułowia raz w prawą, raz w lewą stronę.

Temat zajęć: "Dodajemy i odejmujemy"

  1. „Matematyczne zagadki”

Proponujemy przeczytać dzieciom zagadki, dzieci na pewno doskonale poradzą sobie z nimi.
1) Jak nazywa się duży palec u dłoni?
2) Wymień dwa pojazdy posiadające tylko dwa koła?
3) Którą dłoń podajemy na powitanie?
4) Ile palców u obu dłoni ma człowiek?
6) Jak nazywa się figura geometryczna, która ma wszystkie boki równe?
7) Która z tych liczb jest większa 5 czy 3?
8) Ile to jest razem 3 i 3?
9) Ile boków ma trójkąt?

  1. Ćwiczenia w dodawaniu i odejmowaniu w zakresie 1 - 10.

Dodajemy i odejmujemy na liczmanach. Możemy wykorzystać patyczki, kredki czy klocki.

  1. 2+2=....., 3+4=...., 10-3=...., 8- 2=.... itd.

Prosimy dziecko by wzięło dwa liczmany (np. kredki) i dołożyło jeszcze dwa liczmany.  Dziecko podaje wynik.

Dzieci mogą samodzielnie proponować działania, ważne by były one w zakresie od 1 - 10.

  1. "Rzucamy do celu" - zabawa ruchowa z elementem rzutu.

Na podłodze stawiamy np. miskę, zadaniem dziecka jest wrzucić do niej piłkę lub zmięte w kulki gazety. Oczywiście wygrywa ten, kto wykona najwięcej prawidłowych rzutów z linii mety, którą należy sobie ustalić.

  1. Ćwiczenia w pisaniu cyfr

Dzieci samodzielnie piszą poznane cyfry (kilkakrotnie). Można ją napisać na kartonie, czy kartce w kratkę.

 

Czwartek 16.04

„Polka fasolka”- zabawa muzyczna.

Osłuchanie z piosenką. Zabawa rytmiczna do piosenki.

(załącznik nagranie piosenki lub link https://www.youtube.com/watch?v=aec-XvN8bWI)

 

Piosenka „Polka fasolka”

sł. Stanisław Karaszewski, muz. Krystyna Kwiatkowska

1)      Co tam sadzi pan Jeremi?
Sadzi w polu fasolę
Po ziarenku bęc do ziemi
"Jaki taki plon zbiorę!"

2) Już po tyce w górę pnie się
Wesolutka fasola
Pan Jeremi worek niesie:
"Hop, fasolo, do wora!"

3) Prosi żonę pan Jeremi:
"Żono, łuskaj fasolę
I fasolę gotujże mi
Zanim wrócę na pole!"

Ref.:

Do re mi, fa so la
Fa so la si do
Do re mi, fa so la
Fa so la so fa

Postaraj się wystukać rytm piosenki za pomocą dostępnego instrumentu w domu, lub wykorzystując dwie łyżki, garnek i łyżkę. A może masz jakiś inny pomysł?

„Wiosenne inspiracje” - prace z wykorzystaniem pojemników po jajkach - z wytłoczek po jajkach wycinamy elementy przypominające doniczki i pozostałe elementy bukietów: kwiaty, liście. Papierowy wzór futryny okiennej naklejamy na kartkę papieru, ustawiamy doniczki z wytłoczek i układamy dowolne kwiatowe kompozycje. Z wytłoczek można wykonać również wiele innych prac, takich jak dzwoneczki, czapeczki elfów, smoka, biedronkę. Można również wykonać pojemniki na drobne elementy.

praca

                                                                                        (inspiracje zaczerpnięte z internetu)


Do wykonania pracy potrzebne są:
- wytłaczanki od jajek – najlepiej te papierowe,
- farby plakatowe do pomalowania pracy,
- papier kolorowy do wykorzystania do różnych elementów,
- ruchome oczy – ale można również namalować, wyciąć z papieru,
- (kreatywne)patyczki, pinezki, klej (najlepiej wikol), nożyczki,
- sznurek (do dzwoneczków, bombek),
- pompony (można wykonać samemu).
 
PAMIĘTAJCIE, ŻEBY PODCZAS ZABAWY NIE DOTYKAĆ RĘKOMA UST, A PO ZABAWIE DOKŁADNIE UMYĆ RĘCE.

 

Piątek 17.04 

Słuchanie opowiadania czytanego przez rodzica pt. „Sąsiad szpak” autor: Małgorzata Strękowska-Zaremba.

Olek, Ada i rodzice przyjechali do dziadków w odwiedziny i zostali na cały weekend. Ada była zachwycona. Dostała nowy dzwonek do roweru w kształcie rumianego jabłuszka i musiała go wypróbować. Natychmiast! Jeździła dookoła ogrodu dziadków i dzwoniła zawzięcie. Sprawiało jej to ogromną radość. Wprawdzie rodzina zatykała uszy, ale co tam. Wreszcie Olek nie wytrzymał. - Na kogo dzwonisz? – spytał. - Na przechodniów. Ostrzegam ich, że jadę – odpowiedziała rozpromieniona Ada. - Ja nie mogę! Tu nie ma żadnych przechodniów – wykrzyknął ogłuszony Olek. Ada wzruszyła ramionami, jednak wreszcie przestała dzwonić. - Jak dobrze – westchnęli dziadkowie, rodzice i cztery ogrodowe myszy. - Cisza aż dzwoni w uszach – roześmiał się dziadek. - Teraz mogę przedstawić wam nowego sąsiada. – Zaprowadził Adę i Olka w odległą część ogrodu. Tu na pniu wysokiej brzozy powiesił kilka dni wcześniej budkę lęgową dla ptaków. - Zachowajcie ciszę. Wkrótce go zobaczycie – szepnął. Już po chwili dzieci zauważyły nadlatującego od strony sadu ptaszka. Krótki prostokątny ogon sprawiał, że w locie wyglądał jak czteroramienna gwiazda. Usiadł na gałęzi Brzozy, ale z daleka od budki. Dzieci mogły mu się przyjrzeć uważnie. Czarne skrzydła mieniły się w wiosennym słońcu zielenią i fioletem. W ostro zakończonym dziobie trzymał źdźbło zeschłej trawy. Rozglądał się na wszystkie strony. Olek i Ada aż wstrzymali oddechy, aby go nie spłoszyć. Ptak upewnił się, że nic mu nie grozi i przyfruną do budki. - Rozpoznaliście tego pana? – spytał dziadek. - Pewnie. To pan szpak – odpowiedział bez wahania Olek. - Pani szpak też osiedli się w budce? – spytała Ada. - Oczywiście. Pan szpak wije gniazdo dla pani szpakowej i dla małych szpaczków - Będziesz miał bardzo dużo sąsiadów, dziadku – zauważył z uśmiechem Olek. - Zdaje się, że będą podobnie hałaśliwi jak Ada i jej dzwonek – szepnęła mama, która dołączyła do obserwatorów pracowitego szpaczka. - Szept-szept – zaśpiewał szpak i pomkną szukać materiałów na gniazdo. Wracał do budki wielokrotnie, przynosił pióra, korę, suche liście, mech, trawę. - Stara się – zauważyła Ada. Na to szpak zaskrzypiał jak stare deski w podłodze i jeszcze dodał: kuku, kuku! Olek i Ada zrobili wielkie oczy. Ze zdziwienia, naturalnie. Czyżby pan szpak stracił rozum? 2 - Zapomnieliście że szpaki potrafią naśladować różne głosy – przypomniał im dziadek, ubawiony zaskoczonymi minami wnucząt. Następnego dnia o świcie Ada zerwała się z łóżka z głośnym krzykiem: - Kradną mój rower!!!!! Wypadła na podwórko w rozpiętej kurtce zarzuconej na piżamę. Za nią wyskoczyli dziadkowie, rodzice i Olek. Wszystkich obudził wyjątkowy głośny dźwięk, dzwonka, który zdobił rower Ady. Jakie było ich zaskoczenie, kiedy odkryli, że rower stoi bezpieczny w komórce, jego dzwonek….. milczy. Gdy przetarli zaspane oczy, zobaczyli na gałęzi topoli przy oknie pokoju, w którym spała Ada, pana szpaka. Nowy sąsiad dziadka naśladował dźwięk dzwonka niczym najzdolniejszy artysta. Zdziwił się na widok rodziny w komplecie. - Miau – miauknął jak kot i odleciał - - „Miau”, czy to po ptasiemu dzień dobry? – zastanawiała się babcia. Ada pomyślała, że to coś mniej przyjemnego. - Przepraszam panie szpaku – szepnęła w stronę budki. Jak myślicie dlaczego Ada przeprosiła szpaka? 2. Po wysłuchaniu opowiadania proponuję porozmawiać z dzieckiem na temat na temat treści opowiadania. Można wykorzystać następujące pytania: - Dlaczego Ada jeździła na rowerze i dzwoniła? - Kogo przedstawił dziadek Olkowi i Adzie? - Gdzie założył gniazdo szpak? - Jakie odgłosy naśladował szpak? - Dlaczego Ada myślała, że ktoś kradnie jej rower? - Kto głośno naśladował dźwięk dzwonka? - Jakim dźwiękiem pożegnał szpak rodzinę?

 

ZESTAW ĆWICZEŃ GIMNASTYCZNYCH

Ćwiczenia, które chciałabym zaproponować będą pomocne w rozwijaniu świadomości własnego ciała. Przykłady: 3

1. Wirujący bączek – dzieci ślizgają się w kółko na brzuchu, a następnie na plecach.

2. Chowamy się – w siadzie, przyciągają kolana do głowy; rozprostowują się do pozycji siedzącej.

3. Gorąca podłoga – biegają z wysokim unoszeniem kolan.

4. Na szczudłach – chodzą na sztywnych nogach.

5. Ugniatamy podłogę – w leżeniu na plecach, wciskają wszystkie części ciała ( części ciała wskazuje rodzic).

Ćwiczenia do zrealizowania w parze z Rodzicem:

1. Przekładamy naleśnik – dziecko w leżeniu na brzuchu, przylega do podłoża; Rodzic próbuje przewrócić dziecko na drugą stronę; potem zamieniają się miejscami.

2. Prowadzimy niewidomego – dziecko zamyka oczy, Rodzic staje zwrócony twarzą do dziecka i podaje mu ręce; prowadzi dziecko z zamkniętymi oczami w różnych kierunkach, a ono się temu poddaje. Potem zamiana ról.

3. Przez tunel – dziecko ustawia się za Rodzicem, który stoi w rozkroku Dziecko przemieszcza się na czworakach pomiędzy nogami Rodzica, do przodu, i staje jako pierwsze, itp. To samo ustawienie ale przechodzimy ślizgiem na plecach.

Wesołej i wytrwałej zabawy.